Telegraafsma #6: Allemaal Foute Mensen (AFM)?

verkeer

Waar gaan we heen?

De wereld is in beweging, Nederland staat voor keuzes en ‘de staat waarin we verkeren’ is voor velen onzeker. De sterken vinden hun weg wel, en de zwakkeren zoeken vaak wat verloren naar een weg om verder te komen. Tot zover niets nieuws, de tijd staat niet stil en er gebeurt altijd wel wat. Het lijkt ongepast, en dat is het waarschijnlijk ook, om in het wild verbanden te leggen en voor de vraagstukken van nu met hapklare oplossingen te komen. Een ware bestuurder geeft de auto richting, kiest de bestemming en brengt de bankzitters met zich mee. Waar gaan we heen?

Geld helpt

De mens en de verschillende groepen waarbinnen hij of zij functioneert accepteert regels en afspraken om de dingen van nu en straks te kunnen doen. Met verkeersregels zijn we allemaal beter af, het is gewoon veiliger als je weet hoe je van A naar B kan komen en hoe dat met elkaar geregeld is. De afspraken zijn eigenlijk simpel, als jij dit doet, doe ik dat en daarmee kunnen we van elkaars talenten gebruik maken. In goede en in slechte tijden. Geld is het ruilmiddel om het hele spel op de weg te laten werken. En als het teveel gaat kosten dan kun je de gevolgen zo mogelijk financieren en verzekeren. Verzeker je de risico’s dan betaal je een premie en verder is het ‘afspraak is afspraak’.

Regels

Alles mooi geregeld. De politiek regelt het tot stand komen van de regels, er is toezicht op de uitvoering en als het misgaat – als we botsen – spreekt de rechter het oordeel uit. De maat is de redelijkheid en billijkheid, de menselijke maat. De basis voor alles is de wet, de rest is interpretatie. Of gaat het in het spel om meer? Het lijkt er op. In de praktijk is er lang niet voor iedereen een plek, worden afspraken zonder straf zomaar geschonden, en ziet de een bij een olifant de slurf voor een staart aan. De psycholoog leert je snel dat je daar maar aan moet wennen, welkom in de echte wereld, wordt en blijf een realist. De rechtsstaat kan zomaar eens veel zwakker blijken dan de machtsstaat.

Vraag hoe het kan en profiteer er van

Als je slim bent dan zorg je er voor dat je niet altijd van iemand anders afhankelijk bent. Geld smeert de boel, dus het is nooit verkeerd om wat achter de hand te hebben. Het duurste en grootste risico dat een mens loopt is dat hij of zij heel oud wordt. Dat bedenk je niet automatisch maar even simpel rekenen kan je snel de totaalsom van het ouder worden in euro’s uitgedrukt laten zien. Sparen is dus gewoon handig, naast het overdragen van de te grote risico’s die je niet alleen kunt dragen. Wat mooi is het dan als er op de kruispunten richtingaanwijzers en zo nodig adviseurs zijn die je naar de instellingen kunnen leiden waar je je zekerheden kunt vastleggen. Vertrouwen is de rode draad. Vraag de weg, en profiteer daar van.

Verzekeraars en banken

De maatschappelijke rol van de verzekeraars en banken als bestemming voor het geldspel spreekt voor zich. Ze verzamelen de mensen en ook de grote aantallen waardoor ze kunnen financieren en verzekeren. Uiteindelijk beheren ze enorme potten met geld, waardoor ze een macht op zich zijn geworden. Hoeft niets mis mee te zijn, het is gewoon de realiteit. De macht kan zo groot worden dat het van staatswege dan wel belangrijk is dat er een werkend toezicht is. Dat gebeurt door daartoe aangewezen organisaties en mensen die daar het werk doen en de verantwoordelijkheden dragen. Ze hebben de kennis en de middelen om in te grijpen als dat nodig is.

Vals spel?

Wat nu als de afspraken op de weg niet worden nagekomen? Als de bestemming zich als een groot gebouw langs de weg laat zien, maar de toegang niet voor iedereen even vrij is. De bestuurder zich zelf een leider noemt, maar ook in staat is om de weg te verleggen en omleidingen te maken die een normaal mens niet meer kan volgen. En nog erger, als het leiderschap ook de toezichthouder in de zak heeft. Onvoorstelbaar? Dat zou het moeten zijn. Of juist zo voorstelbaar dat de mensen denken dat ze er toch niets aan kunnen doen. Men wil wel in actie komen, maar de strijd lijkt zo zeer van te voren al verloren dat men er toch maar niet aan begint. De vraag is of het spel wel zuiver gaat en is gegaan? Het antwoord gaat schuil in ervaringen en kennis die is opgedaan in de verkeersdeelname waarbij het doel niet bereikt is omdat het niet bereikt kon en kan worden.

Het woekert

De afgelopen jaren is er kennis en ervaring opgedaan met een vorm van sparen, verzekeren en beleggen, met producten die we kenden als beleggingsverzekeringen maar die ontmaskert zijn als woekerpolissen. Voor de grote wereld, maar een enkel vraagstuk. Maar in zich zelf een eerste voorbeeld van hoe het allemaal kan werken en gaan. Hoe dat heeft kunnen gebeuren en nog steeds blijft voortduren daar gaan we het de komende tijd over hebben. Aan de hand van de basis voor de oplossing van elk vraagstuk: de feiten. Feiten die we gaan delen, en eigenlijk al veel eerder door de toezichthouder opgemerkt hadden moeten worden. Waar we heen gaan? We gaan verder, in stappen omdat het delen van informatie ook verantwoordelijkheid met zich mee brengt. Zo gaan we dat doen, zodat iedereen kan reageren en de reis kan meemaken. Er zijn veel mensen op de weg, gelukkig lang niet Allemaal Foute Mensen.

René Graafsma

Dit bericht is geplaatst in AFM, Telegraafsma met de tags . Bookmark de permalink.

Één reactie op Telegraafsma #6: Allemaal Foute Mensen (AFM)?

  1. Annonymus schreef:

    zie , download gratis , en lees dit maar eens ; http://www.mensenrechten.org/het-meest-gevaarlijke-bijgeloof/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *