Telegraafsma #9: De Kloof

VAKANTIE

Het is weer vakantietijd. Tijd om weer eens helemaal niets te doen. Als dat tenminste lukken wil. Want het is als altijd, het lijkt heel rustig, maar er gebeurt van alles. Ook nu weer kun je elke dag horen: “het gaat niet goed, er moet wat gebeuren, het is een stilte voor de storm”. En trouwens, de dagen vliegen voorbij. De zomer is zomaar weer voorbij, …… Goed, nu even de tijd om over van alles en nog wat even na te denken en daarna weer door te gaan, net wat slimmer misschien?

DeKloof

‘DE KLOOF’

Er lijken vele verschillen te verstaan. Tussen de mensen, in steden, straten, ieder in z´n huis, met allemaal onze eigen trots, en eigen manieren om over ons zelf en het gedrag dat we vertonen goed te praten. Ieder met z´n eigen werkelijkheid en realiteiten. We hebben allemaal onze eigen redenen om de dingen te doen en te laten, onze eigen wijze van doen te vinden, en te gaan voor het resultaat dat we moeten en willen bereiken. Er zijn verschillen tussen zoals de één en de ander ´het´ doet. Er zijn zo veel verschillen, de goede luisteraars verstaat het: “het belang bepaalt de mening”!

Zoveel belangen, zoveel meningen, ……. De vraag is of die tijd niet eigenlijk voorbij is: ieder voor zich? Nou ja, de benen maar even in het zwembad en de blik vooruit. Met een drankje, in de hand: “waar zitten de verschillen?” En hoe gaan we verder “in ieder belang?”. Het is net verzekeren, we zullen het samen moeten doen. De vele verschillen, de kloof moeten overbruggen. De vraagstukken van deze tijd zijn van dien aard dat we elkaar de hand zullen moeten reiken. Dwars door en over alles heen, wetende dat dat niet makkelijk zal zijn. We zijn het niet gewend, we zijn er niet op ingesteld, en we worden tegengewerkt. Zo ervaren we het allemaal, want ……. “het is nu eenmaal ons systeem”.

‘HET SYSTEEM’

De vraagstukken van nu zijn eigenlijk problemen van de systemen die ons omringen. Belangen bepalen, zoals gezegd, de meningen en voor we het weten zitten we in een tunnelvisie, van het eigen belang. Elke redenatie die we kunnen vinden om het eigen gedrag te rechtvaardigen pakken we op, en zo dwingt het systeem om ons keurig netjes te blijven gedragen. We hebben het niet door, er zijn er vele gelukkig mee, maar ook velen worden er doodziek van.

Het systeem werkt elke aanpassing tegen. Het is rijk en machtig. Het individu kan daar nooit alleen tegenop, dus begint er maar niet aan. Het systeem kan eindeloos tijdrekken, zaken ontzettend ingewikkeld maken, zonodig de spelregels veranderen, de ander zwart maken, en betrokken verantwoordelijken verlaten – als het lastig wordt – gewoon het schip. Ontevreden wantrouwige consumenten blijven achter, bedrijven vallen weg, controle organen van het systeem nemen in omvang en kosten toe. De ziekte is besmettelijk. Het wordt wel heet daar bij het zwembad, maar even naar de schaduw, …….

Het kan niet zo blijven, en dat hoeft ook niet. En zo gaat het ook niet. Want er zullen altijd mensen blijven opstaan om er iets aan te doen. De meute volgt niet, we zouden het wel anders willen, maar zo gaat het nou eenmaal niet. Het is ook een heel traject. Eerst gaat het om de vraag om welke principes het nou ook al weer ging. Terug naar de kern, de feiten maar weer eens op een rijtje. Zodat we weer ons eigen verhaal kunnen schrijven, met wat we doen en willen zijn. Voor ons zelf, en die vele anderen om ons heen. Het gaat om vragen die we ons weer eens kunnen stellen, als we op vakantie zijn. Even in alle rust, met de voeten in het gras, ………

Er zijn vele kloven, van de meeste hebben we geen last. Maar het kan te gek worden, zonder dat we het willen weten, maar dan komt het vanzelf op ons af. En gaat het zich oplossen. Bedenk, ……….. hoe dieper de kloof, ……….. hoe mooier de brug!!

kazura-bridge-1185992_1280

Dit bericht is geplaatst in De Kloof, Systeemdwang, Telegraafsma met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *