Telegraafsma #18: De waarheid? Deel 1.

Integriteit
Niet zelden is het voor mensen van belang, in de onderlinge verhoudingen, uit te kunnen gaan van ‘de waarheid’. Hoe groot kan het cliché zijn? Net zo clichématig is dan ook de vervolgvraag: ‘wat is dé waarheid’? Gek genoeg lijkt het er op dat de waarheidsvraag steeds vaker wordt gesteld. Integriteitsvraagstukken zijn trendy.

Eed / Belofte
De Tweede Kamer heeft net een integriteitscommissie ingesteld. Er is voor bankmedewerkers een ‘bankeed’ gekomen die moet worden afgelegd. Enzovoort. Als je de eed of belofte maar hebt afgelegd mag je mee-functioneren. Mee doen. Zo niet dan wordt je verstoten, zo is de voorspelling. Dan hoor je er niet bij.

Open deuren
Dat in contrast tot directeuren en bestuurders van pensioenfondsen die zichzelf aardige salarissen en bonussen betalen. Een Minister President die zich zijn verhalen niet meer kan herinneren omdat het verdraaien van de feiten met de beste bedoelingen is gedaan. Twee makkelijke voorbeelden van inmiddels open deuren.

Tweede Kamer
Het afleggen van een eed of belofte, bijvoorbeeld die voor Tweede-Kamer-leden. De tekst luidt: ‘Ik zweer (verklaar) dat ik, om tot lid van de Staten-Generaal te worden benoemd, rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd. Ik zweer (verklaar en beloof), dat ik, om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enige belofte heb aangenomen of zal aannemen. Ik zweer (beloof) trouw aan de Koning, aan het Statuut voor het Koninkrijk en aan de Grondwet. Ik zweer (beloof) dat ik de plichten die mijn ambt oplegt getrouw zal vervullen.’

Coalitie of oppositie
We weten dat de Grondwet daarbij ‘regelt’ dat Kamerleden in de Kamer zitten zonder last of ruggenspraak. Laten we hier nu eens niet lang van gedachten wisselen, maar gewoon een enkele vraag stellen. Wat heeft de eed of belofte voor zin als men zich realiseert dat de leden worden gekozen op basis van een partijprogramma waar men zich aan heeft gecommitteerd? Ook kunnen Kamerleden een coalitieakkoord, een regeringsprogramma, juist wel of juist niet – in de oppositie – onderschrijven.

De politie: dienstbaar aan wie?
Nog een keer een eed of belofte: die van de politie. “‘Ik zweer (verklaar), dat ik middellijk of onmiddellijk, in welke vorm dan ook, tot het verkrijgen van mijn aanstelling aan niemand iets heb gegeven of beloofd. Ik zweer (beloof), dat ik, om iets in mijn betrekking te doen of te laten, van niemand, middellijk of onmiddellijk, enige beloften of geschenken zal aannemen. Zo waarlijk helpe mij God almachtig (Dat verklaar en beloof ik)!’ ‘Ik zweer (beloof) trouw aan de Koning, aan de Grondwet en aan de wetten van ons land. Ik zweer (beloof) dat ik de krachtens de wet uitgevaardigde voorschriften en verordeningen zal nakomen en handhaven, dat ik de aan mij verstrekte opdrachten plichtsgetrouw en nauwgezet zal volbrengen en de zaken, waarvan ik door mijn ambt kennis draag en die mij als geheim zijn toevertrouwd, of waarvan ik het vertrouwelijke karakter moet begrijpen, niet zal openbaren aan anderen dan aan hen, aan wie ik volgens de wet of ambtshalve tot mededeling verplicht ben. Ik zweer (beloof) dat ik mij zal gedragen zoals een goed ambtenaar betaamt, dat ik zorgvuldig, onkreukbaar en betrouwbaar zal zijn en dat ik niets zal doen dat het aanzien van het ambt zal schaden. Zo waarlijk helpe mij God almachtig (Dat beloof ik)!’

Net zo eerlijk als de baas?
Ook hier weer slechts een enkele, van de vele mogelijke, vraag. Kan ik over vertrouwelijke informatie beschikken waarbij het past dat ik deze ook niet met een meerdere, aan wie ik tot mededeling verplicht ben, kan delen?

Spelletjes
We kunnen een ‘achterkant van het gelijk’ gaan spelen om direct te ervaren dat met het afleggen van een eed of belofte niet direct alle ethische vraagstukken zijn opgelost. Het lijkt er op dat de spanningen die dergelijke vraagstukken met zich mee brengen ‘gewoon bij het leven horen’. Bij ‘de spelletjes’ die we dagelijks spelen. Veel gebeurtenissen vormen nieuws juist omdat er ergens (net) over de schreef is gegaan. Een psychiater schreef: “Ze spelen een spel. Ze spelen het spel dat ze geen spel spelen. Als je niet mee doet word je verstoten. Als je wel mee doet, dan word je gek”.

Integer en / of loyaal?
Als je op de toppunten van je integriteit afgaat moet je misschien wel accepteren dat je wordt verstoten. Maar dan ben je tenminste wel integer. Het kan ook zijn dat je beslist in ieder geval je aan de groepsregels te houden. Dan wordt je misschien wel gek, maar dan ben je tenminste wel loyaal. Ben jij liever integer, of liever loyaal? Aan jou een enkele vraag ook. Heb jij wel eens een eed of belofte afgelegd? Heb je je er aan gehouden? Integer en /of loyaal?
Laat eens weten, …………

Link: de overheid en integriteit.

Volgende week: De Waarheid, deel 2: Een interview met een ‘integriteitsdeskundige’ .

Abonneren: www.telegraafsma.nl

Dit bericht is geplaatst in Telegraafsma met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.