Belangenverstrengeling verzekeraars en ‘belangenbehartigers’ bij de afwikkeling van woekerpolissen
1. Inleiding
Op dit moment zijn er verzekeraars, die – teneinde de zogenaamde ‘woekerpolisaffaire’ te beëindigen– moeite doen om geheime deals te sluiten met zogenoemde ‘belangenbehartigers’ van consumenten. Hiermee verwordt de woekerpolisaffaire nog meer tot een van de grootste financiële misstanden in de Nederlandse naoorlogse geschiedenis.
Terwijl de totale economische schade voor polishouders wordt geschat op ruim 40 miljard euro, blijft de feitelijke compensatie beperkt tot circa 800 miljoen euro.
Opvallend is dat ruim € 170 miljoen daarvan niet naar de gedupeerden gaat, maar naar zogenoemde ‘belangenbehartigers‘ – organisaties die zich publiekelijk presenteerden als verdedigers van consumentenbelangen, maar feitelijk door verzekeraars worden omgekocht.
Er is sprake van schending van de ook zo genoemde ‘Dijsselbloemnorm’. Het was minister van financiën Dijsselbloem die – op aandrang van de Tweede Kamer – verzekeraars gebood geen geheime schikkingen meer te treffen. Hierdoor zou immers een deel van de polishouders – zij die zich niet bij een ‘belangenbehartiger’ hebben aangesloten – niet kunnen profiteren van de compensaties. Dit gebeurt dus momenteel op grote schaal.
Daarom dit Manifest Schikkingsbedrog. Als basis van en voor de mogelijkheden om in actie te komen als belanghebbende, in feite is dat iedere mogelijke polishouder.
2. Kern van het probleem
- Verstrengelde belangen: De ‘belangenbehartigers’ ontvangen substantiële,
niet-openbaar gemaakte vergoedingen van verzekeraars waarmee zij schikkingen sloten. - Misleiding van de achterban: Gedupeerden verkeerden in de veronderstelling dat zij onafhankelijk werden vertegenwoordigd, terwijl hun ‘belangenbehartigers’ feitelijk heulden met de tegenpartij (i.c. de verzekeraars) en daar rijkelijk voor worden beloond.
- Ondercompensatie: Slechts 2 % van de geleden schade wordt vergoed.
Daarmee worden miljoenen polishouders structureel benadeeld. Ten eerste omdat de polishouders minder krijgen dan wat hun schade is. Ten tweede omdat de polishouders, die zich niet bij een van de ‘belangenbehartigers’ hebben aangesloten, totaal geen compensatie ontvangen.
Wie zijn die ‘belangenbehartigers‘:
– Consumentenbond
– ConsumentenClaim
– Woekerpolis.nl
– Wakkerpolis
– Stichting Woekerpolisproces
5. Oproep tot herstel
- Onafhankelijk onderzoek naar de geldstromen en afspraken tussen verzekeraars en betrokken ‘belangenbehartigers’.
- Herziening van schikkingen als blijkt dat de compensatie onredelijk en onbillijk is.
- Herstelprogramma voor polishouders, met onafhankelijke berekening van individuele schade (bijv. via G-methode).
- Parlementaire aandacht en toezicht op de naleving van de beginselen van transparantie, eerlijkheid en compensatie in de richting van de consument.
6. Slotbeschouwing
De woekerpolisaffaire is meer dan een financieel dossier; het is een morele lakmoesproef voor de betrouwbaarheid van instituties. Wie het vertrouwen van burgers schaadt en vervolgens het herstel van dat vertrouwen frustreert, tast het fundament van de rechtsstaat aan. Transparantie, rekenschap en herstel zijn niet optioneel — zij zijn de minimale plicht aan miljoenen benadeelden.
Als verzekeraars en ‘belangenbehartigers’ weigeren in deze zaak inzicht te verschaffen zijn zij het niet waard nog langer vertrouwd te worden door de consument, = de ‘Dijsselbloemnorm’.
Voor meer informatie en handelingsmogelijkheden:
(Klik op het logo).
