Leo Klinkers: Voor Nederland een ‘Noodkabinet’?

Leo Klinkers

Verzameld Werk Leo Klinkers
Namens Leo Klinkers breng ik, bij dezen, zijn ‘Verzameld Werk’ uit. Het document is een verzameling van circa 95% van zijn bestuurskundige producties sinds 1970. Het begon met de wens van Leo een overzicht te maken van de omvang en rode draad in zijn werk. Hij beperkt zich niet tot een droge opsomming van wat hij gepubliceerd heeft maar vertelt ook over ervaringen uit het verleden; inclusief commentaar op het huidige politieke systeem tegen de achtergrond van wat hij sinds 1970 geleerd heeft. Met zinvolle gedachten als gevolg, zoals een voorstel aan de nieuwe informateur Kim Putters om te komen tot een ‘Noodkabinet’.

Een ‘Noodkabinet’
Citaat: “Gelet op het beschreven proces van onvermijdelijk voortgaand verval van het politieke systeem vanaf medio jaren zeventig is het ondenkbaar dat welke formatie Putters ook kan bedenken dat verval zal stoppen. De wetmatigheden van het entropisch verval zijn vele malen sterker dan welke combinatie van partijen ook, zolang de formatieaanpak gebaseerd is op dezelfde procedures en structuren als vanouds, waarbij ad hoc zinloos gesleuteld wordt aan enkele haperingen in het politiek systeem. Wat nu nodig is, is niet een Kabinet onder een naam als meerderheids-, minderheids-, gedoog-, of zakenkabinet maar een NOODKABINET, dat de status quo zo goed mogelijk werkbaar houdt en intussen werkt aan de creatie van een geheel nieuw systeem dat de juiste relatie tussen Tweede Kamer en Regering herstelt in een geheel nieuwe vorm en inhoud. Met als ankerpunt: de creatie van een Tweede Kamer die – als het zou gaan om de wereldkampioenschappen rechtsstatelijkheid, rechtmatigheid, rechtvaardigheid, democratie, uitvoerbaar beleid en handhaafbare regelgeving – kortom sociale gerechtigheid – moeiteloos de gouden medaille wint”.

Het ‘Verzameld Werk’ kun je downloaden door hier te klikken.

Wij, Leo en ik, stellen het bijzonder op prijs als u van dit ‘Verzameld Werk’ kennis neemt en mij per email bericht wat u daarvan vindt. Ik hoor graag van u.

In naam van Leo,

Telegraafsma #75

met vriendelijke groet en hartelijke dank,

René

Abonneren Telegraafsma

Geplaatst in Leo Klinkers | Getagged , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #74: Geschikt schikken?

René Graafsma, nestor woekerpolissen:
“Schikkingsvoorstellen woekerpolissen zijn veel te laag, daarom bewijslast omkeren”

Bilthoven, 9 februari 2024 – “De huidige voorgestelde schikkingen van woekerpolissen met Nationale-Nederlanden, DeltaLloyd, a.s.r. en Aegon – met alle voorgaande merken en handelsnamen – zijn flutvoorstellen”, zegt René Graafsma die in de verzekeringsbranche bekendstaat als de nestor van de woekerpolissen. De betreffende overeengekomen compensatiebedragen zijn volgens hem veel te laag omdat er sprake was van dwaling. Om die reden heeft hij het Financieel Verbond opgericht, bestemd voor consumenten die in de periode 1985-2010 een woekerpolis hebben gekocht bij bovengenoemde verzekeraars. Inschrijving bij het Financieel Verbond (klik link) is vanaf vandaag mogelijk.

Graafsma komt tot zijn oordeel over de schikkingsvoorstellen, omdat de totale kosten voor de verzekeraars uitkomen op iets meer dan een 3 miljard euro, inclusief eerdere schikkingen. Dit terwijl volgens de door hem ontwikkelde Graafsma-methode de totale schade kan worden begroot tussen de 40 en 50 miljard euro. “Er zijn  in de periode 1985-2010 ruim 7 miljoen polissen afgesloten bij 4 miljoen consumenten. Als je dit deelt door de bedragen van de schikkingsvoorstellen van Nationale-Nederlanden en a.s.r., inclusief betrokken merken, en weet dat consumenten uiteindelijk negatieve rendementen hadden, dan zie je gelijk dat de uitkomst van de onderhandelingen in feite amoreel is. Juridisch gezien is hier zelfs sprake van dwaling als je kennis hebt van de werkelijke geschiedenis en feiten.”

De G-methoden
De ontzettend vele verschillende soorten polissen en contracten maken het volgens Graafsma bijzonder ingewikkeld om tot rechtvaardige compensatieberekeningen te komen. “Kom je tot de kern van de zaak dan zijn de berekeningen terug te brengen tot zes verschillende berekeningswijzen: de G1 tot en met G6.”

G7-methode
Om een goede beoordeling te kunnen maken van de rechtvaardigheid van een schikking heeft Graafsma een nieuwe eenvoudige wijze van berekenen uitgewerkt: de G7-methode.
De G7-berekening vergelijkt de waarde van een schikkingsvoorstel met de op jurisprudentie gebaseerde – en in de praktijk bewezen –  G1- tot en met G6-methoden. “Iemand die zich heeft aangemeld weet dan op basis van duidelijke uitgangspunten waar hij aan toe is. De uitkomst kent twee smaken. Ofwel je bent tevreden met het schikkingsvoorstel en je accepteert die. Ofwel je bent niet tevreden en je laat het Financieel Verbond onder meer uit jouw naam een (aanvullende) procedure uitvoeren.”

Aandelenkoersen verzekeraars gestegen
Graafsma is dan ook van mening dat de verzekeraars Nationale-Nederlanden en a.s.r. als de ogenschijnlijke winnaars uit de onderhandelingen zijn gekomen. Daarbij wijst hij op de gestegen aandelenkoersen van de verzekeraars, kort na het bekendmaken van de schikkingsvoorstellen. “Maar feitelijk zijn er nog geen afgeronde schikkingen. Eerst moet 90 procent van de gedupeerden die zijn aangesloten bij de claimorganisaties akkoord gaan met de individuele voorstellen. Dat duurt nog wel even. Daarom ligt hier een kans om een echt rechtvaardige deal tot stand te brengen, zoals het hoort in een functionerende rechtsstaat.”

Bewijslast omkeren
Wat de claimorganisaties volgens Graafsma wel goed hebben gedaan is dat een beperkt deel van de compensatie bestemd is voor ‘schrijnende gevallen’ en voor consumenten die niet zijn aangesloten bij een van de claimorganisaties. “Alleen, de definitie van de term schrijnende gevallen is nog niet bekend en mogen de verzekeraars zelf formuleren. Dat schept dus nog geen duidelijkheid.” Omdat er volgens Graafsma sprake was van dwaling wil hij ook niet wachten op die definitie. “Alle polishouders hebben minder opbrengsten gekregen uit hun beleggingsproduct dan voorgesteld door de verzekeraars. Dat is dwaling omdat de oorzaken van de schade mede het gevolg zijn van opzettelijke misleiding. Om die reden stel ik dat alle polishouders van Nationale-Nederlanden en a.s.r. schrijnende gevallen kunnen zijn, omdat ze vanwege het onrechtmatig handelen van de verzekeraars voldoen aan de daarvoor geldende normen. Met een eenvoudige toetsing (de G7-methode) is dit voor de polishouders individueel te bevestigen.”

Adviseurs en tussenpersonen
Tevens maakt de G7-methode volgens Graafsma duidelijk of het zin heeft de ‘schrijnende-gevallen’-procedure aan te vatten. “Dat is mede van groot belang voor de adviseurs en tussenpersonen die, juist ook onder het zogenaamde flankerend beleid uit zorgplicht voor hun klanten, ‘het schrijnen zullen moeten onderzoeken’.” Graafsma verwijst voor deze expliciete gedachtegang naar gesprekken die hij heeft gevoerd met de voormalige Ombudsman Verzekeringen Jan Wolter Wabeke. “De verzekeraars moeten vervolgens maar aantonen dat het niet zo is.”

Alle polissen met een beleggingscomponent
Het gaat dan volgens Graafsma om consumenten met spaarpolissen, hypotheekpolissen in combinatie met een levensverzekering, oudedagsvoorzieningen zoals lijfrentepolissen en overlijdensrisicoverzekeringen. “De kenmerkende overeenkomst tussen al deze polissen is dat ze een beleggingscomponent bevatten. Consumenten met polissen die al tot uitkering zijn gekomen komen ook in aanmerking, net als nabestaanden van mensen die in het verleden een dergelijke polis hebben afgesloten. En uiteraard zijn ook consumenten welkom bij het Financieel Verbond die nu zijn aangesloten bij een van de andere claimorganisaties.”

Kapitaalverzekeringen met winstdeling
Anders dan de claimorganisaties wil Graafsma eveneens inzetten op kapitaalverzekeringen met winstdeling. Hij heeft namelijk ontdekt dat de statuten van bepaalde verzekeraars gedurende de looptijd van deze verzekeringen tussentijds zijn aangepast. Dat deden verzekeraars door bijvoorbeeld het te verdelen winstpercentage te verlagen, of door de definitie van het winstbegrip te wijzigen. “Vanwege deze misleiding tijdens de looptijd schaar ik deze verzekeringen ook onder de woekerpolissen.”

Luister hier naar een gesprek met René Graafsma (klik link).

Lees ook: ‘Schikkingen woekerpolis voor verzekeraars een feest, voor verzekerden een tranendal’

De Stichting Pensioenclaim is één van de deelnemers op
het Financieel Verbond – platform.

Geplaatst in Woekerpolissen | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #73: Open brief aan de heer Rinus Otte, voorzitter van het College van procureurs-generaal: ……….. ‘Duizend Dingen’.

Geachte heer Otte, ………..

Stapels werk
In het nummer 1/2024 van ‘Binnenlands Bestuur’ spreekt u over een noodzakelijk op te stellen ‘prioriteitenagenda’. Noodzakelijk omdat er lange doorlooptijden en grote voorraden dossiers zijn ontstaan bij uw Openbaar Ministerie. Veel aangiften worden niet in behandeling genomen en vaak volgt er geen beslissing of uitspraak. Deze waarnemingen worden aangenomen als voldongen feiten en het is uw voorstel om meer gericht te werken aan de kerntaken opsporing en vervolging ten nadele van de preventie.

Dascha als voorbeeld
Uw situatie roept herkenningen op. Zoals naar de moord op mijn dochter, hier slechts als voorbeeld genoemd. Vergelijkbaar met meerdere levensdelicten, de vele zedendelicten en de vele andere vormen van misdrijven waar blijkbaar direct geen onderzoek en verdere behandeling van mogelijk is. U kent ongetwijfeld het boekje ‘Hoe spoor je de (bijna) perfecte moord op? waarin de dood van Dascha als voorbeeld en lesmateriaal van een (bijna) perfecte moord wordt besproken. Aanhoudend als voorbeeld, het dossier van het eigen onderzoek naar de dood van mijn kind Dascha dat aan uw ministers is aangeboden, bied ik ook u aan. Ondanks dat er een schaduwprotocol in werking is gezet is de framing van een zelfdoding in het geval van Dascha niet geslaagd. Een ongeval is ook niet gebleken en het dossier is verder met feiten verrijkt ondanks de tegenwerkingen. ‘We hebben het werk zelf moeten doen en zijn er nog niet mee klaar’. Alle redenen om ook hier te vragen ‘waar de grenzen liggen waar u naar op zoek blijkt te zijn’. Vergelijkbaar met het door u in het artikel genoemde ‘grensonderzoek De Mos’, naar waar u wel moet en wil vervolgen.

Keuzes maken
U wil meer bedrijfskundig gaan werken en nadrukkelijk toch de menselijke maat a priori centraal houden. De kwaliteit voorop maar wel met meer focus op bepaalde punten. Of dit keuzes zijn die men moet beschouwen als zelfstandige keuzes van uw Openbaar Ministerie of ‘politieke keuzes’, het zijn in ieder geval keuzes die maatschappelijk draagvlak zullen vereisen. Ziet u svp dit TNO-document als beredeneerde grondslag voor gedegen ‘eigen onderzoeken’ in samenwerking met de politie c.s. als mogelijk gevolg als bepaalde onderzoeken en dossiers niet meer door het Openbaar Ministerie en de politie behandeld gaan worden. Worden met dergelijke keuzes ook op die manier de consequenties ook bezien? Zoals vervolgens de onbeschikbaarheid en ontoegankelijkheid tot bepaalde disciplines en bevoegdheden?

Oorzaken en gevolgen
Bijvoorbeeld in het geval van Dascha. Bij Dascha is de keuze is niet op de waarde van het leven en de dood van Dascha gevallen: geen onderzoek, wel (foute) conclusies. Met nadruk: weer als voorbeeld, want net zo bij andere vergelijkbare strafrechtzaken die niet worden behandeld. Mensen als slachtoffer van systeemgebreken waarbij blijkbaar gesteld kan worden dat er ook geen prioriteit kan worden gegeven aan het opheffen van de oorzaken en gevolgen van deze gebreken. Mogelijk ook door u: uw keuzes, zijn deze niet slechts gebaseerd op het verminderen van de gevolgen en niet op het wegnemen van de oorzaken?

‘De Driehoek’
U stelt dat ‘De Driehoek’ de punt – de politie – naar beneden heeft. Het ‘Openbaar Ministerie’ stuurt aan vanuit het strafrecht, ‘De Burgemeester’ stuurt met een eigen zienswijze, de ‘couleur locale’ de openbare orde en veiligheid aan. Met als feitelijk gebrek een handhavingstekort dat bottom-line door de politie moet worden opgelost: duizend dingen op het bord van de politie die het maar moet uitzoeken. U stelt duidelijk: “linksom of rechtsom moet dat handhavingstekort worden gelenigd. Of door de politie, of door boa’s, of ……. door bepaalde feiten niet meer in behandeling te nemen“. Dus: “je moet criteria ontwikkelen die maken dat je soms vanuit het strafrecht niet acteert”, zegt u.

Eigen onderzoek
Zoals dus – bijvoorbeeld weer – bij Dascha, dus is gebeurd. Resultaat: we moeten het als burgers maar zelf gaan doen. Zo goed mogelijk en tot aan de ‘bijna uitputting’: zonder de benodigde middelen, capaciteiten en bijbehorende bevoegdheden. (Wij prijzen ons gelukkig met de vele vrijwillige hulp en bijstand, zoals van ‘de vrijwillige politie’ die Dascha met een veelheid aan mensen niet in de steek laat. Het is dankzij deze hulp en bijdragen dat we de beschrijving van de scenario’s  van het ontstaan van haar dood niet meer behoeven te accepteren als een conclusie zonder onderzoek en met het juiste woord kunnen gaan benoemen. Want: de gevonden feiten worden nu wél getoetst waarbij vakkundigheid niet ontbreekt.

‘Blauwe harten’
Mogelijk trekt u uw conclusies vooral bepaald door en vanuit de systeemwereld. Ook in de leefwerelden gebeurt er veel. Dossiers zoals die van de dood van Dascha laten zien dat er veel druk ligt op politiemensen. Algemeen gesproken: 1 op de 7 politiemensen heeft PTSS (trof ik als gegeven op het internet), deskundigheden kunnen niet naar het juiste niveau worden gebracht, over de onmachten spreken – met het vuile duizend dingen doekje in de hand – is een taboe, meermaals wordt er gesproken van een dwang- en angstcultuur, goede mensen vertrekken gefrustreerd, enzovoort.

‘Empty faces’
Tijdens het onderzoek naar wat er werkelijk met Dascha is gebeurd heb ik veel met mensen van gemeenten, de politie en het Openbaar Ministerie te maken. Heel vaak kijk je in ‘empty faces’. Het protocol is, in het vervolg op het negeren, enzovoort: even zeggen hoe vreselijk het allemaal is en daarna gewoon weer doorgaan alsof er niets aan de hand is. Mijn mening is: er zijn vele taboes en onmachten. Men wil wel, maar kan niet. Tot men ook niet meer wil. Zo ook uit het verlies van alle beschaving: ‘we passen het dossier wel aan, we maken er gewoon een ongeval van, kun je er dan mee leven René’. Met enkel keuzes gemaakt op basis van een excel-rekenblad kom je er niet, worden de taboes niet doorbroken. De verhalen moeten verteld worden.

Opportuniteitsbeginsel
De macht van het opportuniteitsbeginsel ligt bij het Openbaar Ministerie. Feitelijk geeft het OM haar goedkeuring aan de dood van Dascha. Vergelijkbaar met: ‘er is in een woning ingebroken, er is het nodige gestolen en de politie krijgt de taak te zeggen: “we gaan er niets aan doen, er heeft zich bij ons geen enkele boef gemeld. We kunnen niets en wat er onder aan de streep overblijft is privacy, dat hebben we zo als redmiddel voor ons zelf bedacht”.

Richtlijnen
De politie krijgt van het Openbaar Ministerie richtlijnen over welke zaken er wel en niet behandeld gaan worden. De politie als poortwachter. De burger heeft er recht op te weten wat die richtlijnen bepalen óf en op welke wijze de regering, de direct betrokken ministers en de politiek daar verantwoordelijkheid voor nemen. Op welke handhaving en rechtsbescherming men niet meer hoeft te rekenen. De vraag is dan of eigen initiatieven kunnen bijdragen aan het opheffen van óók het opsporingstekort? En wie uiteindelijk de rekeningen gaat betalen? Dascha en de vele vergelijkbare zaken, geen onderzoek wel conclusies, vormen daar voorbeelden van.

bOM
We blijven het leven delen: daarom vertalen we wat we ervaren en geleerd hebben als aan u aan te bieden bijdragen:
– er is opleidingsmateriaal gemaakt dat wordt aangeboden aan de Politieacademie en geïnteresseerden in het algemeen (link naar Mens en Politie);
– we zullen presentaties aan gemeenteraden, besturen en vergelijkbare gremia zoals de Tweede Kamer gaan verzorgen om ‘de verhalen wél te vertellen’;
– er komt een documentaire met als werktitel bOM waarin de verhalen verteld en verbeeld zullen worden;
– er onvermijdelijk toch aangiften zullen worden gedaan;
– met een morele ondersteuning van de politiebonden (NPB, ACP, Equipe, en ANPV). Men schrijft: We hebben veel begrip voor de situatie, maar we zien het primair niet als onze taak om tijd en bijdragen te leveren aan individuele projecten waarbij in meer of mindere mate de politie en haar medewerkers betrokken zijn. Wij zijn een ledenvereniging die haar handen vol heeft om voor haar leden op te komen en hen te helpen en te begeleiden waar nodig, als individu of als collectief. In dat laatste ligt onze focus op de arbeidsvoorwaarden en het wel en wee van alle politiemedewerkers; in het eerste geval zijn leden van harte welkom om hulp te vragen als ze problemen hebben met hun werkgever of collega’s of (recherche onderzoeken waar zij betrokken bij zijn (geweest). Vooralsnog zeg ik, omdat we wel openstaan om nog eens te bezien – wanneer de documentaire af is en is opgeleverd, om daar als politievakbond eventueel een commentaar of reactie op te geven. Tot die tijd, wens ik je, ook namens de collega’s die zich hierover hebben gebogen, het beste toe en succes met de productie van de documentaire.

Rechtvaardigheid als kernwaarde
Het mogelijk en haalbaar maken van de werkelijke redenen van bestaan en doelstellingen van het openbaar bestuur, de politie, het Openbaar Ministerie en de rechtelijke macht – met onder andere ‘de rechtvaardigheid als kernwaarde’ – kan een voornaamste meetfactor zijn voor de kwaliteit van het bestuur en de functionele organisatie van ons land. Om het leven te blijven delen.

Grote schoonmaak
Mijn mening is: ‘Mijnheer Otte: u hoort aan de ‘formatietafel thuis’ om uw échte boodschap als opdracht aan de onderhandelaars mee te geven. De verstopte afvoerput te openen, de deksel van de doofpot te halen om vervolgens de beerput te legen. Dat is, uit de duizenden dingen, de prioriteit’. Dé plek om aan te geven:
– dat de ‘couleur locale’ tegenstrijdige dubbele maten veroorzaakt en er onbegrepen willekeur bij gelijksoortige zaken gaat ontstaan;
– dat onmachten en daaruit volgende mogelijke eigenrichting voorkomen moet worden;
– dat de reflexbogen van de systemische ondermijning en zelfs corruptie onvermijdelijk zijn;
– dat stukken gelezen blijven worden alvorens aan het dossier toegevoegd;
– dat het framen van slachtoffers, met schaduwprotocollen en machtsmisbruik, niet echt een goed en rechtvaardig plan van aanpak is om maar van dossiers en taken af te komen;
– dat slachtoffers zich niet altijd naar de opgedrongen rol zullen gedragen;
– dat over de dood van een kind niet te onderhandelen valt;
– dat de rechter het laatste woord behoort te houden: ‘Ubi iudicia deficiunt, incipit bellum’,
– én dat de rechter dit laatste woord niet door wisselende poortwachters met tegenstrijdige belangen kan worden onthouden;
– én: dat de politie niet de klappen kan blijven opvangen’.

N.B. Hoe dan ook: iedereen kan altijd helpen (klik link).

Geplaatst in Dascha | Getagged , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #72: Een kleine geschiedenis van de woekerpolis.

Hypocriete flutregelingen
Recent zijn er nieuwe regelingen bekend gemaakt betreffende ‘woekerpolissen’. Opvolgend op wat is gaan heten de ‘Allianz-schikking’. De nieuwe regelingen ‘ASR c.s.’ en
‘Nationale-Nederlanden’ zijn door mij ‘hypocriete flutregelingen’ genoemd. Dat klinkt heel eigenwijs en daarom wordt er nu veel gevraagd: “waarom?’.

Een kleine geschiedenis
De belangen, in de eerste plaats van de polishouders natuurlijk, zijn groot. Voor een nadere toelichting daarom graag nog even ‘een reconstructie’. Het begin van het verhaal is samengevat in dit artikel. (Klik link). Vanaf 2005 tot 2010 zijn er door mij en anderen vragen gesteld en onderzoeken gepleegd om de echte woekerpolisproblematiek boven tafel te krijgen. Dat is niet voldoende gelukt, de antwoorden kwamen niet, met o.a. als resultaat het boek met Eric Smit ‘Woekerpolis, hoe kom ik er vanaf?’ in 2011 als gevolg. Omdat er niets veranderde is besloten het eigen bedrijf af te bouwen en zoveel mogelijk, met de keuzes gemaakt als ondernemer, van de tekortkomingen van de contracten in beheer te herstellen.

KiFiD
Vervolgens was er een lustrum bijeenkomst van het KiFiD. Aldaar werd medegedeeld dat klachten binnen een jaar zouden worden afgehandeld. Samen met de heer Martin van Rossum  (klik link) hebben we toen besloten van de herstelprocedures een model te maken dat zich kon terugverdienen. Áls de procedures inderdaad binnen een jaar zouden worden afgehandeld. (Hoe anders is dat afgelopen, veel van de zaken lopen nu nog steeds).

Het Financieel Verbond
Ook andere organisaties gingen zich met de problematiek bezig houden. Als claimorganisaties, ook met collectieve procedures. De partijen die we nu terug zien bij de, vooralsnog, zogenaamde schikkingen. Uiteindelijk realiseerde ik een platform, het Financieel Verbond, waarop de partijen bijeenkwamen met het oogmerk de kennis en ervaringen te delen en de krachten te bundelen. Het bleef een platform: de verschillende (verdien-)modellen lieten zich niet verenigen.

Opleidingen en trainingen
In de jaren tot aan eind 2015 ontwikkelden we opleidingen en trainingen voor het zorgplichtig ‘tussenpersonen- en adviseursbedrijf’. Dat ging niet altijd even vanzelfsprekend. Het toen nog bestaande risico van het terugboeken van provisies bleek voor velen een stap te ver.

Eerste schikkingen
In die jaren werden wel de contacten gelegd en de gesprekken gevoerd over schikkingen. Met succes: op portefeuille niveau werden schikkingen met meerdere verzekeraars getroffen. Ook met de Allianz. Deze regelingen vormden de basis voor onder andere de ‘grote Allianz schikking’. Dat is hoe het gegaan is. Helaas kon ik daar niet meer geheel zichtbaar bij optreden vanwege een nogal ingrijpende persoonlijke gebeurtenis. Maar ik had mijn rol op de achtergrond. Aan andere deelnemers heb ik de ‘Allianz-contacten en – kennis overgedragen’. Van vervolgacties en resultaten ben ik / zijn wij verder helaas buitengesloten gehouden. Geen gedoe: het zij zo.

Zwart Licht
Momenteel werken wij verder met het project ‘Zwart Licht’. Een interactief project. Met weer opleidingen en trainingen. Een centraal thema: adequate en transparante belangenbehartiging. Met het oog ook op de vergelijkbaarheid van de woekerpolissen en de woekerpensioenen.

Huidige ‘schikkingen’: wanprestatie
Het is altijd goed naar de toekomst te kijken, het leven te blijven delen. Juist ook als er ‘schikkingen’, ‘tegemoetkomingen’, ‘compensaties’ komen die onrecht en schade herstellen. Maar deze regelingen moeten wel deugen. Met de beschreven voorgeschiedenis, de ervaring en opgedane kennis, ben ik van mening dat er bij de ‘nieuwe regelingen’ veel vragen gesteld kunnen worden en dat binnen de juiste kaders er sprake is van wanprestatie van de belangenbehartigers. Waarover, in het vervolg op dit bericht, in het kader van het project ‘Zwart Licht’ (veel) meer.

Vragen: ‘de beurzen moeten normaal doen’
Met de juiste ervaringen en kennis: ‘er zijn nog helemaal geen nieuwe schikkingen rond’. ‘De beurzen moeten normaal doen’. Aan de feitelijke totstandkoming van schikkingen zijn door de betrokken partijen zelf voorwaarden gesteld. De nog uit te voeren processtappen zullen daarbij nog ernstige systeemgebreken aan het licht brengen, met alle gevolgen van dien. Immers: …….
……. er zijn nog veel vragen te stellen, zoals:
– hoe gaat men om met de belangen en de nu bijna mateloze zorgplichten van de adviseurs, die ook met deze regelingen ‘worden opgezadeld’? (Want: feitelijk is er nog helemaal geen sprake van een daadwerkelijke schikkingsregeling, het werk komt bij hen te liggen!);
– wat is de peildatum voor het vereiste minimale percentage van 90% van de polishouders die het individuele aanbod moeten accepteren?;
– op welke wijze en met welke formules vinden de schadeberekeningen plaats?;
– hoe staat het met de proportionaliteit: als je de omvang van de regelingen bijvoorbeeld beziet in verhouding tot de bonussen die verzekeraars gewend zijn uit te keren?
– wat zijn de criteria voor de schrijnende- gevallen-regelingen? (Tussenpersonen en adviseurs zullen met terugwerkende kracht al hun polissen onder zich moeten doornemen en beoordelen: er is geen verjaring!);
– wat gebeurt er als de 90% niet wordt gehaald? Valt het 10%-saldo dan terug naar de verzekeraar? (Uit de communicaties blijkt dat de 90% een harde norm is);
– als er uiteindelijk – met wel naar schatting weer twee jaar tijdverlies –  toch doorgeprocedeerd moet gaan worden, hoe gaat men dan om met het ‘maximale resultaat van een verklaring van recht’?;
– hoe gaat men om met de rechten bij echtscheidingen en in nalatenschappen, de rechten van de erfgenamen (geen verjaring!)?;
– de administratie van de verzekeraars is vaak (uiterst) gebrekkig. (Voor enkele is dat zachtjes uitgedrukt). Hoe gaat men om met de verhoudingen in de zorgplichten, de bewaarplicht en de bewijsplicht (als de door de polishouders aangeleverde gegevens gecontroleerd (zouden) moeten worden?;
– bij het afgegeven van een kwijting: kan deze dan worden opgeheven als er sprake is van nieuwe gewaarwordingsmomenten van nieuwe feiten, ook op bestuursrechtelijk- en strafrechtelijk gebied? (De bestuursrechtelijke opmerkelijkheden en strafrechtelijke feiten zijn in de woekerproducten ingebakken). Wie is er echt verantwoordelijk?
En zo voort.

Voor uw bijdrage en bijstand, help: ‘Zwart Licht’ (klik link).

Geplaatst in Woekerpolissen | Getagged , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #71: Podcast-serie KNAB-bank, een eerlijk mens?

Open brief aan de directie van de KNAB-bank.

Ter attentie van de heren en dames:
M. Cremers
J. Brouwer
T. van Zalen
E. Drok
M. de Boer
K. den Uijl

Geachte dames en heren,

In de, inmiddels een, serie KNAB-podcasts hoort u svp:
https://youtu.be/hRYG9-VsPwA op YouTube (klik link).

Vele malen word ik door dergelijke gasten gebeld met een vergelijkbaar verhaal.

Vele malen is u daarvan melding gemaakt. Geen enkele keer ontving ik daarop een reactie.
Dat kan, maar past u niet.

Het is mijn mening dat u zich er met het enkel vermelden van waarschuwingen niet vanaf kunt maken, u verschuift uw verantwoordelijkheid. Dat is niet eerlijk. Niet weerbare mensen gaan er, u hoort de onbeschaamdheid en druk die er wordt uitgeoefend, met boter en suiker in. Dat moet wel, want de praktijken stoppen niet.

Vragen:
– hoe komt men aan mijn gegevens, waar zit het lek?;
– wat heeft u, in overleg met de toezichthouders AFM en DNB, de politie en het Openbaar Ministerie aan onderzoek gepleegd om uit te vinden wie die lui zijn?;
– wat zijn uw plannen om uw klanten en óók uw goedbedoelende en hardwerkende medewerkers tegen deze praktijken te beschermen?

Waar stopt bij u het ‘Zwarte Licht’?

Graag verneem ik.

Met hartelijke dank en vriendelijke groet,

René Graafsma

Voor ondersteuning en hulp:Zwart Licht’ (klik link)

Geplaatst in KNAB Bank | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #70: ‘Open brief’ aan de leden van de Consumentenbond, middels als persoonlijk geadresseerden de leden van de Bondsraad van de Consumentenbond.

Beste dames en heren,

‘Post’
U ontvangt dit bericht als ‘Open Brief’ omdat door ‘blokkades aan de poort’ al lange tijd berichten aan u niet door de directie en het secretariaat van uw afdeling ‘Verenigingszaken’ aan u persoonlijk, als geadresseerden, worden doorgestuurd. Ook signaleringen daarvan aan andere personen en organen van uw Consumentenbond heeft dat niet kunnen veranderen. Artikel 201 Wetboek van Strafrecht zegt daarover op vergelijkbare wijze: “Hij die opzettelijk brieven of andere stukken, aan een post- of telegraafkantoor bezorgd of in een postbus gestoken, aan hun bestemming onttrekt, opent of beschadigt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde categorie”. Bovendien is het in een verenigingsstructuur, met leden als de echte belang- en stemgerechtigden, helemaal een slecht voorstelbare gang van zaken. Helaas.

Gesloten systemen
Het moeten gebruiken van ‘open brieven’ om vertegenwoordigers te kunnen bereiken lijkt zich af te tekenen als een standaard karakteristiek van ‘gesloten systemen’, die er blijkbaar voor kiezen ‘een ander geluid niet te willen horen’. Voor de Consumentenbond staat dat niet op zich. Het bredere perspectief, bijvoorbeeld, kwam tijdens de Bondsraadvergadering van 2020 aan de orde. De voorzitter van uw Raad van Toezicht, destijds de heer Pieter Broertjes, sprak tijdens deze vergadering uit:
– “nieuwe energie breekt niet door;
– het gaat om transparantie;
– het gaat om zichtbaarheid;
– met een streven naar een jonger profiel;
– er is een gemis aan inhoudelijk debat;
– het gaat om het consumentenvertrouwen dat moet verbeteren”;
– met het oog op maatschappelijke urgentie;
– waarbij ook gekaderd werd: de vraag hoe strategie aan de directie gemandateerd is, zoals vergroening, ….. én participatie,
– ………. én dat het budget niet van elastiek is”.
De heer Broertjes wilde zijn periode “met een gerust hart afronden”. Of de wisseling van de wacht voor de heer Broertjes met een gerust hart is verlopen kunnen we natuurlijk niet zomaar zeggen.

‘Woekerpolissen’
De Consumentenbond speelt dezer dagen een hoofdrol bij het tot stand komen van ‘zogenaamde schikkingen betreffende ‘woekerpolissen’. Daar zijn, in het belang van alle polishouders en leden de nodige opmerkingen bij te maken en vragen bij te stellen. Voor de specifieke invulling van deze opmerkingen en vragen is dit niet de juiste plaats. Maar wel is er voldoende aanleiding de leden van de Bondsraad om een gesprek te vragen (klik link) om eens van gedachten te wisselen. Om aan de hand van het concrete dossier en de juridische studies (onder andere mogelijk gemaakt door de Nationale-Nederlanden) de gang van zaken en de werkelijke betekenis te beoordelen ten aanzien van de belangenbehartiging voor alle polishouders en leden van de Consumentenbond. Immers, dat zijn de eigen woorden en stellingnames van uw Consumentenbond.

Bij deze.

Voor wie?
Het gaat er om dat de zogenaamde schikkingsregelingen niet alleen als mogelijk subliminaal kunnen worden beschouwd maar ook grote kans maken jammerlijk te kunnen falen. Met wéér erg veel tijdverlies. Terwijl er ook gekozen kan worden voor het behartigen van de belangen van alle polishouders en leden met een gefundeerd juridisch perspectief. Transparant.

Een gerust hart
Met de woorden van de heer Broertjes: het gaat om transparantie, zichtbaarheid, een inhoudelijk debat, met het oog op de maatschappelijke urgentie, met het juiste budget,
…… én met een gerust hart.

www.financieelverbond.nl

Geplaatst in Consumentenbond | Getagged , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Open brief van een vader, aan mevrouw Dilan Yeşilgöz (Minister Justitie & Veiligheid) en de heer Franc Weerwind (Minister voor Rechtsbescherming).

>> Svp: dit bericht zoveel mogelijk delen. ‘Het leven delen’.

Geachte mevrouw Yeşilgöz, excellentie,
Geachte heer Weerwind, excellentie,

Géén onderzoek
Op de zaterdagmorgen van 28 november 2015 ‘kregen wij twee politiemensen aan de deur’. Met de mededeling: “Mijnheer, we hebben een vreselijk bericht voor u. Uw dochter heeft zelfmoord gepleegd, ……. en er is geen onderzoek meer mogelijk”. Het betrof ons kind Dascha.

Wél onderzoek
Nu het dossier dus binnen slechts een enkel uur al was gesloten hebben we zelf het onderzoek moeten doen naar ‘Wat is er werkelijk met Dascha gebeurd?”. Niet zonder resultaat. Vast staat nu, zoals beschreven door uw politie en Openbaar Ministerie, dat er van een zelfdoding geen sprake is.

Ongeval?
Uw Openbaar Ministerie heeft nu een voorstel gedaan, zoals het zou behoren te zijn: voor u als ministers onder uw verantwoordelijkheid en kennis van zaken. Het voorstel: “René, als we er nu eens een ongeval van maken, kun je er dan mee leven?”. Welnu, het wél uitgevoerde eigen onderzoek wijst uit: “ook geen ongeval”. De rapportages zijn niet te vergelijken met een verhaal van ‘als een binnen het Openbaar Ministerie als “galbak” getypeerde vader (uit eerste hand vernomen) die er maar niet tegen willen kunnen dat z’n dochter dood is’. Ons onderzoek is uitgevoerd door een professioneel onderzoeksteam van tenminste direct betrokken vakmensen (meer dan 30 personen) met veel ervaring waaronder zeer hoogwaardig, onafhankelijke, waarheidlievende en wetenschappelijk werkende specialisten.

Ongelezen het dossier in
We hebben het onderzoek en de verslagen aan uw Openbaar Ministerie willen aanbieden.
Dat wil maar niet lukken, uw Hoofdofficier van Justitie schrijft: “Mijnheer Graafsma, alles wat u stuurt gaat ongelezen het dossier in”. (Vandaar dat er gekozen is voor een ‘open brief’, aan u).

Vergaderen
Nu is vernomen dat u, mevrouw Yesilgoz, ook in Hilversum op het ‘Landgoed de Zwaluwenberg’ vergaderd. Dat is op een korte loopafstand van wat we zijn gaan noemen ‘de plek’. Dat maakt het eenvoudig: ik kom u het dossier wel brengen en zal in een kort tijdsbestek de strekking aan u presenteren. Het kan natuurlijk ook overal elders, ik kom in ieder geval wel naar u toe, dat scheelt u weer ‘capaciteit en kosten, wat blijkbaar – ondanks dat het toch echt wel om het leven en de dood van een meisje van 16 gaat, een capaciteitsprobleem lijkt te zijn’.
“Het is een kwestie van kiezen? ‘.

Rechtsstaat
‘Hilversum’ is wel aardig als combinatie overigens want de heren Omtzigt en Plasterk kennen mij en mijn werk al. De heer Wilders en mevrouw Van der Plas ontmoet ik ook graag. Immers ook aan hen zal ik het dossier aanbieden: ‘in het kader van de mensenrechten, de grondwet en de waarde van de rechtsstaat’ waar u met hen over blijkt te spreken. Om het leven te delen.

Ik neem wel contact met uw Ministerie op om het één en ander af te stemmen.

Met hartelijke dank en een vriendelijke groet,

René (Graafsma)

Ook voor u ministers: voor hulp bij het eerherstel van Dascha, klik deze link, svp.(Want daar gaat het blijkbaar om).

Geplaatst in Dascha, Rechtsstaat | Getagged , , , , , , , , , , , , | 1 reactie

Van doofpot naar beerput 5: ‘Rechtsstaat?’.

Dilan Yesilgoz, minister van Justitie en Veiligheid Beeld: ©RVD – Valerie Kuypers en Martijn Beekman

Geachte mevrouw Yeşilgöz, Geachte heer Weerwind,

Vraagje
Zoals aan het eind van het jaar 2023 als open brief aan verzonden: “U heeft nog een aantal dagen te gaan van relatieve rust, ‘vakantiedagen’ zullen we maar zeggen. ‘Reces, alles staat even stil’. Nu krijgt u normaliter dagelijks talloze berichten, brieven, ‘stukken en dossiers’ op u af, waarmee de kans dat een ‘gewone burger uw aandacht krijgt, én antwoord, maar zeer beperkt is. Dus doe eens mal, bij deze een ‘open brief aan u’ in deze wat rustiger tijd. (Die we hierna zullen vervolgen met het aan u voorleggen, te vragen, hoe u de uitwerking in de praktijk van ‘het begrip rechtsstaat’ ziet. Dit als ‘rode draad in een aankomende reeks van ‘open brieven’). Dus als u nu even tijd over hebt, s.v.p.: het lijkt een open deur: Nederland is een rechtsstaat. Bent u het daar mee eens?”.

Rechtsstaat
Als opstapje, uit de ‘encyclopedie’: in de systeemtheorie verwijst een rechtsstaat naar een politiek systeem waarin de macht is onderworpen aan het recht. Er zijn verschillende elementen die kenmerkend zijn voor een rechtsstaat. Zoals:
– de grondwettelijke beperking van de macht: ‘De grondwet dient als het hoogste juridische document en legt beperkingen op aan de machtsuitoefening door de overheid. Het bepaalt de rechten en vrijheden van individuen en instellingen’;
– er is een onafhankelijke rechterlijke macht: ‘Een onafhankelijke rechterlijke macht is van essentieel belang voor een rechtsstaat. Rechters moeten in staat zijn om hun taken uit te voeren zonder beïnvloeding van de uitvoerende macht of andere invloeden’;
– het uitgangspunt van de eerbiediging van de mensenrechten: ‘Een rechtsstaat waarborgt de bescherming van fundamentele mensenrechten en vrijheden voor alle individuen, ongeacht hun achtergrond’;
– met als doe de rechtszekerheid: ‘Wetten moeten duidelijk en toegankelijk zijn, en hun toepassing moet consistent zijn. Mensen moeten in staat zijn om hun gedrag en handelingen te plannen op basis van de bestaande wetgeving’;
– alles met als fundament de ‘Trias Politica’: ‘dit principe houdt in dat de machten binnen de staat verdeeld zijn over de wetgevende, uitvoerende en rechterlijke takken. Dit zorgt voor checks and balances en voorkomt dat één enkele instantie te veel macht krijgt’.

Eerlijk en rechtvaardig
Een rechtsstaat waarborgt dus dat er een evenwicht is tussen de machten, dat er wetten zijn die de fundamentele rechten beschermen, en dat er een onafhankelijke rechterlijke macht is om deze wetten te handhaven. Het doel is het creëren van een samenleving waarin burgers op een eerlijke en rechtvaardige manier behandeld worden volgens de vastgestelde regels en normen. >> Aldus het resultaat ‘van even zoeken op het internet’.

Franc Weerwind, minister voor Rechtsbescherming Beeld: ©RVD – Valerie Kuypers en Martijn Beekman

Een rechtsstaat dus als een politiek systeem waarin de macht is onderworpen aan het recht. Nu valt met zekerheid te zeggen dat er mensen zijn die zeggen: “er is geen recht(vaardigheid), de machtigen doen toch gewoon wat ze zelf willen …………………………………….”:

Wat denkt u: ‘delen we het leven’ of ‘zien we met het zwarte licht door de bomen het bos niet meer’?

Zwart Licht
Dascha

Geplaatst in Rechtsstaat | Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Van doofpot naar beerput 4: “Dascha, ….. wat is er werkelijk gebeurd?”.

Het ongemak van de waarheid, ……….

Het verzoek is dit bericht te delen, ….. het leven te delen.

Onbegrijpelijk
Hoe kun je ‘het’ nou uitleggen? Er gebeurt iets en het is niet duidelijk wat er echt is gebeurd. Dan zijn er vragen. Vaak worden er conclusies getrokken zonder dat er echt onderzoek is gepleegd. Dat kan heel wrang zijn: waarom en hoe is ons dat overkomen? Het is geen wedstrijd, niet alle pijn, verdriet, onmacht en woede zijn met elkaar vergelijkbaar. Ook de  momenten waarop kunnen verschillen. Zoals met, wat heet, de feestdagen zoals ‘kerst’ en ‘nieuw jaar’. Met en in oorlogen. Zeker als er zomaar ineens meerdere plekken lege plekken zijn, en blijven. (Als dat onvoorstelbare vreselijke anderen, zoals recent in de nabijheid, overkomt kun je alleen maar in een diepe stilte vallen omdat het onmogelijk is iets zinnigs te zeggen). Alles is voor iedereen verschillend en met elkaar onvergelijkbaar. Wat een ander gebeurt blijkt ook jou te kunnen gebeuren, verbinding daar gaat het om.

Systemen
Met wat men beschouwd als ‘systemen die mensen kunnen en behoren te dienen’ kan het gebeuren dat van een enkel mens wordt verwacht dat hij of zij zich maar aanpast aan het systeem. Er wordt druk uitgeoefend: ‘je past je maar aan’, ‘geef het een plek’. Voorbeelden te over: van de maar relatief kleine doch zinnige woede over de gevolgen van een ‘woekerpolis’, een overheid die steken laat vallen, tot aan het verdriet over het wegvallen van een dierbare. Het blijkt iedereen zomaar te kunnen gebeuren zonder dat men ook maar enigszins kan zeggen waarom het mensen kan overkomen. ‘Het hoort bij het systeem?’.

Vragen en antwoorden
Inderdaad soms is het onmogelijk antwoorden te vinden op vragen. Maar net zo, soms is het mogelijk om wel antwoorden te vinden, …. als je maar onderzoek doet. Hoe lastig kan het dan zijn als het onderzoek niet wordt gedaan? Terwijl het wel mogelijk is! En waarbij het zelfs aantoonbaar zo is dat de uitkomsten van een echt onderzoek niet alleen van belang is voor een enkeling, maar ook voor vele anderen en ‘het systeem kan verbeteren’. Als we er allemaal van kunnen leren en ….. niet vergeten.

Wat is er werkelijk gebeurd?
Ik ben zo vrij om een voorbeeld te geven. Op 28 november 2015, ja – inderdaad 8 jaar geleden –  is er een einde gebracht aan het leven van Dascha. DIRECT WERDEN DE CONCLUSIES GETROKKEN, ZONDER ONDERZOEK, EN HET DOSSIER GESLOTEN (klik link). Wat nu met jou gedeeld kan worden is dat na jaren van onderzoek bewezen kan worden dat de conclusies niet blijken te kloppen. Mogen we zeggen: ‘de aanhouder wint?’. Er is een rapportage gevonden van de vastlegging ‘van de aanrijding met een trein’ waaruit blijkt dat de verhalen, de conclusies, helemaal niet blijken waar te zijn. Het zijn, voor de gelegenheid, verzonnen verhalen gebleken. KIJK MAAR HIER (klik link) VOOR EEN CITAAT, DE EERSTE REGELS VAN DAT RAPPORT. De vraag ‘Wat is er werkelijk gebeurd?’ krijgt dan een hele andere betekenis. Acht jaren van in de maling genomen worden zijn aantoonbaar gemaakt.

Zwart Licht
Degenen die het systeem uitmaken vinden dat niet leuk. Men wil de verantwoordelijkheid niet. Dus gaat men negeren, liegen, bedriegen, dossierstukken laten verdwijnen, tijdrekken, ingewikkeld maken, demoniseren, spelletjes spelen, de regels veranderen, om uiteindelijk met een bonus en een certificaat het schip te verlaten en anderen de prijs te laten betalen. “Het waren de omstandigheden van toen, ……. zegt men dan, ík kon er niets aan doen”.

Een voorbeeld, niet meer en niet minder
Dascha blijkt van alles wat een mens kan gebeuren, werkelijk waar, niet meer dan een voorbeeld. Doe je ogen maar dicht en met zekerheid kun je je situaties herinneren waarbij de individuele mens als slechts een dossiertje, een nummertje, werd beschouwd. Vaak lukt dat, dit keer zal het een vergissing blijken. Teveel mensen vormen nu een team om de echte kernwaarde van een organisatie als het Openbaar Ministerie, rechtvaardigheid, niet links te laten liggen. Er is nu een echt dossier, er is echte wilskracht, er is transparantie, er is kennis en kunde, er is een gemeenschappelijk doel. Allemaal mensen die niet laten bepalen wat ze moeten denken, wel mensen die weten hoe ze zelf willen en kunnen denken. Niet alleen voor Dascha, maar voor iedereen in soortgelijke situaties, voor jou. Om te laten zien dat het anders kan. Omdat het anders moet.

Schikken
Het Openbaar Ministerie heeft, in ‘het geval van Dascha’ een voorstel gedaan: “René, het is inderdaad geen zelfdoding. Als we er nu een ongeval van maken, kun je er dan mee leven? Kunnen we dan het dossier sluiten?”.

Ik denk het niet.
………………………………..:
niet alleen voor Dascha, voor iedereen.

Zwijgen is voor daders
Help alsjeblieft, met de ongemakkelijke waarheid dat de beschikbaarheid van middelen enorm kan helpen, om iedereen die het nodig heeft kracht en een stem te geven. Niet alleen Dascha, maar vooral om ‘samen te laten zien dat het kan om ‘het systeem te veranderen’. Het zwijgen te doorbreken, om het leven te blijven delen. (klik link)

We weten meer, van het hoe en waarom. We kennen de eersten die niet meer zwijgen.

Het verzoek is dit bericht te delen, ….. het leven te delen.

Geplaatst in Dascha | Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Van doofpot naar beerput 3: ‘Hypocriete flutregeling”.

‘Woekerpolis-ASR-AEGON: een hypocriete flutregeling’.

Zwart licht
29 november 2023 werd bekend dat de verzekeraar ASR (en daarmee ook de AEGON) een akkoord hebben bereikt met belangenorganisaties, de Consumentenbond voorop, ‘voor een finale regeling voor klanten met een beleggingsverzekering’. (Bij de klanten bekend als woekerpolissen’). Men stelt dat daarmee de juridische procedures kunnen worden beëindigd en het dossier kan worden afgerond. Is dat echt zo? Of wordt er een spel gespeeld waarmee de rechtsstaat de kansen om van zogenaamde tegemoetkomingen en zogenaamde compensaties échte schikkingen te maken dreigt te verliezen? De stelling is dat het bedoelde akkoord kan worden gezien als een hypocriete flutregeling, ……. als je door het ‘zwarte licht’ heen kunt zien.

Woordenboek: flut
Nnl. flut ‘minderwaardig persoon’ in ijdle flutten [1859; WNT], flut ‘iets prulligs’ [1919; WNT]. Als eerste lid ‘waardeloos’ in flutpapier [1859; WNT], flutblaadje ‘oppervlakkig, waardeloos blaadje’ [1931; WNT Aanv.]. Herkomst onduidelijk. Wrsch. uit westelijke dialecten in de standaardtaal opgenomen: Zeeuws flut ‘blut; leeg’ (de theepot is flut), misschien ook Vlaams flutsen ‘broddelwerk afleveren’ (bij Gezelle, Loquela); Zaanstreek fluter ‘dun, licht iets zonder waarde’. Wrsch. ontwikkeld uit pgm. *flut- en dus identiek aan nnl. vlot 2 bn. ‘snel, makkelijk’. In dat geval af te leiden van vlieten. De betekenisontwikkeling kan zijn ‘vloeibaar’ > ‘gezwind’ > ‘vluchtig, zonder diepgang’. Het achterwege blijven van de ontwikkeling fl- > vl- treedt vooral op bij korte klinker in gesloten lettergreep, zie bijv. flabberen. Als eerste lid in samenstellingen heeft flut- een zekere mate van productiviteit; de beperking lijkt te zijn dat het woord op een menselijke creatie moet slaan, zoals in flutwerkflutverhaal.

Logboek
Wij hebben over de afgelopen ‘woeker-jaren’ een ‘woeker-logboek’ bijgehouden. Een te dik boek en met teveel hoofdstukken en bladzijden om het verhaal in één keer goed te vertellen. Zo zijn er meerdere invalshoeken: niet alleen het civiel recht, maar ook een bestuursrechtelijk en strafrechtelijk kader. Met betrekking tot dat laatste bijvoorbeeld: ‘toen de Hoofd-Officier van Justitie óók over de woekerpolissen werd aangeschreven antwoordde hij “uw brieven gaan ongelezen het dossier in”. Weer ‘zwart licht’. Het niet normale normaal gemaakt, spelletjes.

Spelletjes
Ze spelen een spel, ze spelen het spel dat ze geen spel spelen.
Als je niet mee doet word je verstoten, als je wel mee doet word je gek.

Financieel Verbond
Maar als je kennis en vaardigheden deelt: dan word je én niet verstoten én niet gek. ‘Dan kun je dansen met het systeem’. Als het klaar is met het negeren komen ‘ze’ echt wel een keer met je praten. Als je meedoet en jij je ook aanmeldt dan krijg je nog meer informatie en middelen dan alleen de publicaties van de bladzijden uit het logboek. Als jij ook weet wat de echte feiten zijn, als jij ook weet wat de echte mogelijkheden zijn, dan komt er aan de misleidingen een eind en dan kun je handelen. Dan kun jij, met echte vrienden, in verbinding,
de ander uitleggen wat écht schikken is.
Doe mee met het echte Financieel Verbond (klik link).

Zwart Licht (klik link).

Geplaatst in Woekerpolissen | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen