Telegraafsma #21: De grondslagen van het politieke ambt, Leo Klinkers

Graag wil ik aan je voorstellen: Leo Klinkers. Niet zo maar een bestuurskundige.

LEO KLINKERS 
inspireert om anders naar de wereld te kijken dan je tot nog toe deed.

De publieke zaak
Leo is, als bestuurskundige dus, al meer dan 40 jaar op een missie: de organisatie van onze publieke zaak verbeteren zodat deze de mensen beter dient waarvoor zij is opgezet. 
Leo zag reeds in de jaren zeventig het toenemende belang van interactie tussen overheid en samenleving. Daarom ontwikkelde hij de Methode Samenlevingsbeleid. Deze methode om met en vanuit de samenleving tot beleid en acties te komen paste hij vervolgens toe in tal van grote maatschappelijke vraagstukken in binnen- en buitenland. 

Europa
Als wereldburger en deskundige levert Leo de laatste jaren een grote bijdrage aan het debat over de noodzakelijke staatkundige hervormingen binnen de Europese samenwerking. 

Wielen uitvinden?
Leo heb ik (RG) al enige jaren geleden mogen leren kennen. Het is niet anders: ‘een leermeester’. Ook hier: waarom het wiel opnieuw uitvinden? Het versterken en doorvertellen van zijn ‘levenswerk’ beschouw ik bijna als een opdracht. Zeker daar waar we nu een uitwerking gaan maken van het werk en de betekenis van een Kamerlid als Pieter Omtzigt.
Als kader om het doen en laten van de politiek en het bestuur te bezien.

Leo Klinkers over het politieke ambt:
“Het politieke ambt is het belangrijkste ambt ter wereld. Waar het politieke ambt afwezig is vallen samenlevingen uiteen en nemen populistisch-nationalistische autocraten de macht over, niet zelden eindigend in verdelging van groepen mensen die ‘anders’ zijn. Maar ‘de politiek’ – dus de manier waarop dagelijks dat politieke ambt wordt uitgeoefend – is naar mijn ervaring van vijftig jaar werken voor politici in binnen- en buitenland de oorzaak van de belangrijkste problemen in de samenleving.

Poortwachters
Te weten: alleen voor het verrichten van ongeschoolde arbeid en voor het verwerven van een politieke baan is geen diploma vereist. Politieke partijen, waar ook ter wereld, zijn niet in staat, of niet bereid, om als poortwachter te fungeren. Poortwachter in die zin dat zij kandidaten voor het ambt van volksvertegenwoordiger of bestuurder beoordelen op de vraag of dezen voldoende kennis van en inzicht in de grondslagen van het politieke ambt hebben.

Als men zich afvraagt hoe het komt dat:
– volgens onderzoek van Amnesty International
– 157 van de 193 lidstaten van de Verenigde Naties mensenrechten schenden, dan vindt men daarin, dus in het structurele ontbreken van kennis van en inzicht in de grondslagen van het politieke ambt, de oorzaak”.

Aan de slag
Tja, soms kan een ‘levenswerk’ niet zomaar even verteld worden. Of zo maar even gelezen.
Het werk van Leo Klinkers lezen kan enige inspanning kosten. Je zal verbaast staan over het rendement. Mijn voorstel: bestudeer dit artikel ‘Grondslagen van het politieke ambt’ svp, ga er mee aan het werk en laat weten wat je er van denkt.

Geplaatst in Leo Klinkers | Getagged | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #20: Het leven delen, …….: “Een nieuw sociaal contract”.

Het wiel opnieuw uitvinden, heeft in het algemeen geen zin. Een wiel, tegen alle mogelijke, obstakels en hindernissen in (helpen te) laten draaien kan wel zin hebben.

Zo’n wiel blijkt te zijn, diepgaand, uitgedacht door Pieter Omtzigt.
Hij schreef het boek “Een nieuw sociaal contract”.

Macht en tegenmacht
Over dit boek: “Heel lang geloofden we dat Nederland af was. Maar schijn bedriegt. Pieter Omtzigt laat zien dat er in Nederland grote problemen zijn met macht en tegenmacht. De mechanismen van de rechtsstaat functioneren niet goed meer, zoals uit het kinderopvangtoeslagenschandaal is gebleken. Omtzigt pleit vanuit zijn ervaringen in de politiek voor een nieuw sociaal contract.

Het is nodig om het vertrouwen tussen overheid en burgers te herstellen. Dat is zeker niet eenvoudig. We moeten instituties herbouwen door checks-and-balances te hernieuwen.
Het vraagt ook om een andere mentaliteit van de overheid én van de burgers zelf.
Er is geen simpele oplossing. Het hele weefsel van de rechtsstaat moet worden onderzocht en gerepareerd”.

In het boek doet Omtzigt een aantal voorstellen daartoe”. Zijn aandachtspunten:

  1. Een grondwettelijk hof
    “Anders dan in de meeste andere rechtsstaten kunnen Nederlandse rechters de wetten die zijn aangenomen door ons parlement niet toetsen aan de Nederlandse Grondwet”.
  2. Vernieuwing van het kiesstelsel
    “Vertrouwen, in elkaar en inde overheid, is alleen mogelijk als iedereen zeggenschap heeft en mee kan doen, als we de betrokkenheid en draagvlak van onderop organiseren”.
  3. Een effectief en krachtig parlement
    “De Tweede Kamer heeft een aantal kerntaken zoals het maken van goede, deugdelijke wetgeving en het grondig en diepgaand controleren van de regering. Voor de uitoefening van haar taken maakt de Grondwet geen onderscheid tussen oppositie-Kamerleden of coalitie-Kamerleden. Beiden hebben dus diezelfde taak”.
  4. Een ware rechtstaat
    “Het is evident dat de bescherming van burgers en kleine ondernemingen zwaar tekort schiet op dit moment”.
  5. Ambtenaren professioneel en benaderbaar
    “De Nederlandse ambtelijke dienst is professioneel en bestaat uit toegewijde mensen. Een aantal mechanismes leidt er echter toe dat wanneer er iets misgaat, het niet gemakkelijk weer wordt rechtgezet”.
  6. Beter extern toezicht en externe onderzoeken
    “Signalen van problemen dienen natuurlijk allereerst binnen de overheid zelf herkend, opgepakt en opgelost te worden”.
  7. Levendig en onafhankelijk middenveld
    “Het maatschappelijk middenveld is te veel vervlochten geraakt met de overheid”.
  8. Onderwijs, volkshuisvesting, bestaansminimum
    “We moeten deze taken echt serieus nemen als de kerntaken van de overheid”.
  9. Minder modellen, meer mensen
    “Het zal dus niet meer mogelijk zijn om vrijelijk eigen definities en eigen niet-transparante modellen te bedenken met betrekking tot maatregelen”.
  10. Transparantie
    “Het lijkt zo simpel, maar de informatie bij de Rijksoverheid is al lange tijd niet op orde”.

Voldoende redenen ‘het wiel (helpen) te laten draaien’. De raderen in de klok te laten werken. Met komende uitgaven van De Telegraafsma zullen de aanbevelingen van Pieter Omtzigt worden uitgediept. We zien uit naar jouw meningen en gedachten.

Geplaatst in Pieter Omtzigt | Getagged | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #19: De waarheid, …… Rob van Es

De waarheid, …… Het juiste doen als niemand kijkt.

Gesteld is de vraag: “Ben je integer en / of loyaal?”. (YouTube-link).

Een vraag die raakt aan de thema’s die worden behandeld in de tien hoofdstukken, van verschillende auteurs, in het net verschenen boek ‘Het juiste doen als niemand kijkt’ onder redactie van Frank Peters. Frank Peters schrijft in het voorwoord: “Veel bestuurders stellen integriteit nog steeds gelijk aan reputatie of aan het creëren van financiële marktwaarde. Dat is in beide gevallen onterecht. Integriteit moet altijd gestoeld zijn op respect en begrip voor de omgeving. Reputatie kan hooguit een afgeleid effect zijn, maar nooit het doel op zich. Het is een weloverwogen en bewust gekozen positie vanuit het besef dat jij en jouw organisatie onlosmakelijk onderdeel zijn van de samenleving. Het gaat er dus om dat je het juiste doet als niemand kijkt. Dus ook wanneer je niet die enorme druk vanuit de stakeholders voelt. Vergeet vooral niet dat het juiste doen voldoening geeft. Het is leuk om goed te doen”.

Rob van Es
….. is één van de auteurs. Hij is vanaf 1998 universitair docent Organisatiefilosofie bij de Faculteit Maatschappij en gedragswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam. Daar doet hij onderzoek naar en geeft onderwijs in de cultuur, ethiek en politiek van organiseren. Daarnaast is hij zelfstandig consultant in het diagnosticeren van organisaties en het systematiseren van morele besluitvorming door professionals.

Rob van Es

Leiderschap

ROB VAN ES OVER EEN INTEGERE BEDRIJFSCULTUUR

‘Het beste is om jouw besluit tijdig op de rem te zetten’

Filosoof Rob van Es geeft aan dat het woord integriteit al zeer oud is, maar we hebben er de afgelopen dertig jaar een andere draai aan gegeven. Vooral de overheid kiest voor rationele integriteit. Feitelijk is dat risicomanagement, waarbij de illusie wordt gecreëerd dat het beheersbaar en te managen is. Hij noemt dat aspect van integriteit ook wel de bovenstroom, ofwel dat deel van de organisatie waar de strategie wordt bepaald en rationele beleidsbeslissingen worden genomen. Volgens Van Es is de beheersbaarheid een illusie. Feitelijk zal de manager mee moeten gaan met de ontwikkeling van de omgevingsfactoren en moeten bijsturen waar dat nodig is. Het is eerder balanceren dan beheersen. Integriteit is zeker geen kwestie van uitrollen en topdown projectmanagement. Het gaat over eenheid en heelheid van een persoon in het hanteren van morele emoties en argumenten. Voelen en nadenken. Ratio en emotie moet je dus met elkaar verbinden, zodanig dat je het voor jezelf kunt uitleggen en verantwoorden, maar ook aan je naasten, inclusief je collega’s en soms je klanten. Dat zijn immers degenen die je gaan aanspreken op jouw besluit of gedrag. Met een checklist kun je niet controleren of je wel integer bent. Je moet iemand kennen en meemaken in de loop van de tijd en zien wat hij doet en laat. De aanwezigheid van instrumenten in een organisatie zegt nog niets over de vraag of je integer bent als organisatie.

Gevoelsverbindingen in de onderstroom

Elke organisatie is een proces van samenwerking en dat bestaat altijd uit een bovenstroom en een onderstroom. Die bovenstroom zijn we ons zeer bewust, die is rationeel en beheersbaar en te vatten in beleidstaal. Maar het is juist de onderstroom die zo belangrijk is, aldus Van Es. Daar gaat het over emotionele kwesties. Ook over zelfrestricties, bijvoorbeeld wat je als taboe verklaart. Of over humor en werkplezier in de organisatie. De praktijk is altijd anders dan alleen de bovenstroom. Je moet daarom de onderstroom onderzoeken om te begrijpen wat er nu werkelijk speelt in de bedrijfscultuur. In de praktijk zijn beide stromen communicerende vaten. Als er meer druk komt op de bovenstroom op de ene plaats, zal er uiteindelijk meer tegendruk komen uit de onderstroom op een andere plaats. En andersom. De actuele verhouding van bovenstroom en onderstroom is de collage: de praktische identiteit van de organisatie, ofwel de werkelijke organisatiecultuur. Volgens Van Es is het dus zaak om door onderzoek een helder beeld te krijgen van de collage: om te begrijpen waarom een organisatie werkt zoals ze werkt. Dan weet je ook welke opties, houdingen, besluiten en interventies zinvol zijn en welke niet. Dat is een belangrijk contextueel gegeven voor het nemen van morele beslissingen.

Verhalen ophalen en delen

Het is belangrijk om in zo’n onderzoek verhalen over de samenwerking op te halen en die te bespreken met elkaar. Van daaruit stellen we vast wat er sterk en zwak is in de organisatie. Als er zuur zit vanuit het verleden kom je niet verder. Integriteit bereik je pas als je open bent en zaken op tafel legt. Van Es ziet voor de managers in dat proces een faciliterende rol. Laat iedereen zich uitspreken, want dat gebeurt veel te weinig. Vreemde ogen/oren zijn daarbij plezierig om te inventariseren. De organisatie heeft een spiegel nodig om te bepalen wat de verbeterpunten zijn. Het middelmanagement moet in dat proces wel in staat worden gesteld om constructief te zijn in de onderstroom. Luisteren is daarbij cruciaal: het is een bottom-up proces, aldus Van Es. Managers kunnen ook een bespreking van de onderstroom houden naast de reguliere werkbesprekingen. Het kost wel tijd om daaraan te wennen en het vereist aandacht en oefening om de onderstroom te bespreken. In het begin is een procesbegeleider raadzaam.

Eerst bewust worden

Voordat je met een integere cultuur actief aan de slag kunt moet je, volgens Van Es, je dus eerst bewust worden van de onderstroom. Geef medewerkers de ruimte, luister naar je mensen en richt je organisatieprocessen daarop in. Je faciliteert, je kunt het niet opleggen. In de praktijk is dit een ingrijpende cultuurverandering, waarbij je ook taal geeft aan de morele emoties. Ook dat is een leerproces. Van Es noemt als voorbeeld de emotiefamilie Vreugde. Bij morele emoties gaat het dan bijvoorbeeld om Eer of Voldoening. Een minder bekende morele emotie is Elevatie: een emotie die ontstaat wanneer iemand iets moois ziet doen dat je treft. En dat vervolgens een gevoel teweegbrengt van zelf ook goed willen doen – het tilt je moreel gezien op. Een ander emotiefamilie is Woede. Van Es noemt als minder bekende morele emotie Territoriumdrift. Vooral mannen brengen dat tot uitdrukking in hun lichaamstaal door te veel ruimte in te nemen. Wat dat betekent voor de samenwerking kun je bespreekbaar maken.

De ontvankelijk Top

De top van de organisatie dient wel ontvankelijk te zijn voor de onderstroom en de morele emoties. Een integere cultuur veronderstelt dat je de morele emoties van de ander serieus neemt. In de top zitten nu vaak rationele bestuurders die minder aandacht hebben voor emoties en vinden dat de onderstroom zich maar moet voegen naar de bovenstroom. Zij verkeren nog steeds in de illusie dat de werkelijkheid wordt gemaakt door leidinggevenden. Daarbij komt dat bestuurders nog te veel gericht zijn op wat de aandeelhouders en toezichthouders vinden en zeggen. Gelukkig zie je dat de inzichten van zowel bestuurders als aandeelhouders aan het veranderen zijn, maar dit heeft nog wel wat tijd nodig.

Proces en product

Als het luisterend gesprek eenmaal ontstaat en je weet wat de onderstroom is, dan kun je ook werken aan de instrumentele kant. Het is zaak dat in de organisatie documenten worden ontwikkeld als visie, missie, kernwaarden en bedrijfscode. Die heb je nodig om op en mee te sturen. Volgens Van Es gaat er niet eens zozeer om wat precies de inhoud is, maar vooral om het proces. Het gaat om de weg er naar toe. Als je dat goed doet weten de mensen ook wat er in de documenten staat, want ze hebben er zelf aan bijgedragen en daardoor kennen ze de inhoud ook. Die uitgangspunten geven richting aan het beleid van de organisatie, zoals in communicatie, werving, selectie en opleiding. Maar ook bijvoorbeeld aan rituelen in de organisatie, zoals het benoemen en belonen van mooie bijdragen van medewerkers.

Zet de rem op jouw besluit

Morele besluiten komen in de praktijk vaak intuïtief en routinematig tot stand. Het systematisch nemen van morele besluiten kost echter tijd en aandacht, aldus Van Es. Gebruik daarom een model  als hulpmiddel. Maak altijd gebruik van dit model, desnoods achteraf. Het is belangrijk dat je het model tot je routine maakt: het garandeert een minimale kwaliteit. Kijk ook naar de betrokken codes: niet alleen de eigen organisatiecode, maar ook naar de professionele codes van de betrokkenen. Het beste is je besluit tijdig op de rem te zetten. Bestuurders zijn er bij gebaat meervoudig te kijken en de verschillende perspectieven mee te nemen in hun afweging en het uiteindelijke besluit. Bouw als organisatie aan een eigen moresprudentie. Verzamel de belangrijkste cases, evalueer die en leer ervan. Laat in dat proces ook iemand meekijken die er niet bij was, een externe deskundige die eigenaardigheden scherper ziet.

Sociale media

Van Es constateert dat de druk op bestuurders groter wordt omdat stakeholders belangrijker worden en sociale media een eigen macht gaan vormen. Dat maakt bestuurders bewuster van hun positie, maar tijd kost het wel. Kijk naar Shell in Nigeria, dat daar al vanaf 1970 worstelt met toenemende stakeholderdruk over milieu, politiek, recht en ethiek. Dat vormt een cluster van onderwerpen waar het bedrijf niet sterk in is, laat staan dat het er in slaagt een doordacht integer beleid terzake te voeren. De stakeholder- en mediadruk leert het bedrijfsleven dat het niet louter draait om zoveel mogelijk geld verdienen: ‘doing good’ wordt steeds belangrijker. Een professionele organisatiecultuur is een integere cultuur.

Bij de semioverheid is het nog een ander verhaal. Daar zijn sommige organisaties speelbal van de nationale politiek (UWV) of van interne gewelddadige coalities (de Brandweer). En bij ministeries zie je vooral bij de hogere ambtenaren machtsstrijd (het OM voorop). Door de media komt dit steeds meer naar voren en wordt de roep om verandering sterker. Dat die verandering ook plaats kan vinden, blijkt bijvoorbeeld uit de effecten van de coronacrisis op de bestaande machtsverhoudingen in de zorg (professionalisering van virusonderzoek en –aanpak) en het onderwijs (professionalisering van online leerprocessen). Zo’n stap in professionalisering wens je de Brandweer en het OM toch ook toe, aldus Van Es: op weg naar een integere cultuur.

YouTube

Abonneren

Geplaatst in Rob van Es | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #18: De waarheid? Deel 1.

Integriteit
Niet zelden is het voor mensen van belang, in de onderlinge verhoudingen, uit te kunnen gaan van ‘de waarheid’. Hoe groot kan het cliché zijn? Net zo clichématig is dan ook de vervolgvraag: ‘wat is dé waarheid’? Gek genoeg lijkt het er op dat de waarheidsvraag steeds vaker wordt gesteld. Integriteitsvraagstukken zijn trendy.

Eed / Belofte
De Tweede Kamer heeft net een integriteitscommissie ingesteld. Er is voor bankmedewerkers een ‘bankeed’ gekomen die moet worden afgelegd. Enzovoort. Als je de eed of belofte maar hebt afgelegd mag je mee-functioneren. Mee doen. Zo niet dan wordt je verstoten, zo is de voorspelling. Dan hoor je er niet bij.

Open deuren
Dat in contrast tot directeuren en bestuurders van pensioenfondsen die zichzelf aardige salarissen en bonussen betalen. Een Minister President die zich zijn verhalen niet meer kan herinneren omdat het verdraaien van de feiten met de beste bedoelingen is gedaan. Twee makkelijke voorbeelden van inmiddels open deuren.

Tweede Kamer
Het afleggen van een eed of belofte, bijvoorbeeld die voor Tweede-Kamer-leden. De tekst luidt: ‘Ik zweer (verklaar) dat ik, om tot lid van de Staten-Generaal te worden benoemd, rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd. Ik zweer (verklaar en beloof), dat ik, om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enige belofte heb aangenomen of zal aannemen. Ik zweer (beloof) trouw aan de Koning, aan het Statuut voor het Koninkrijk en aan de Grondwet. Ik zweer (beloof) dat ik de plichten die mijn ambt oplegt getrouw zal vervullen.’

Coalitie of oppositie
We weten dat de Grondwet daarbij ‘regelt’ dat Kamerleden in de Kamer zitten zonder last of ruggenspraak. Laten we hier nu eens niet lang van gedachten wisselen, maar gewoon een enkele vraag stellen. Wat heeft de eed of belofte voor zin als men zich realiseert dat de leden worden gekozen op basis van een partijprogramma waar men zich aan heeft gecommitteerd? Ook kunnen Kamerleden een coalitieakkoord, een regeringsprogramma, juist wel of juist niet – in de oppositie – onderschrijven.

De politie: dienstbaar aan wie?
Nog een keer een eed of belofte: die van de politie. “‘Ik zweer (verklaar), dat ik middellijk of onmiddellijk, in welke vorm dan ook, tot het verkrijgen van mijn aanstelling aan niemand iets heb gegeven of beloofd. Ik zweer (beloof), dat ik, om iets in mijn betrekking te doen of te laten, van niemand, middellijk of onmiddellijk, enige beloften of geschenken zal aannemen. Zo waarlijk helpe mij God almachtig (Dat verklaar en beloof ik)!’ ‘Ik zweer (beloof) trouw aan de Koning, aan de Grondwet en aan de wetten van ons land. Ik zweer (beloof) dat ik de krachtens de wet uitgevaardigde voorschriften en verordeningen zal nakomen en handhaven, dat ik de aan mij verstrekte opdrachten plichtsgetrouw en nauwgezet zal volbrengen en de zaken, waarvan ik door mijn ambt kennis draag en die mij als geheim zijn toevertrouwd, of waarvan ik het vertrouwelijke karakter moet begrijpen, niet zal openbaren aan anderen dan aan hen, aan wie ik volgens de wet of ambtshalve tot mededeling verplicht ben. Ik zweer (beloof) dat ik mij zal gedragen zoals een goed ambtenaar betaamt, dat ik zorgvuldig, onkreukbaar en betrouwbaar zal zijn en dat ik niets zal doen dat het aanzien van het ambt zal schaden. Zo waarlijk helpe mij God almachtig (Dat beloof ik)!’

Net zo eerlijk als de baas?
Ook hier weer slechts een enkele, van de vele mogelijke, vraag. Kan ik over vertrouwelijke informatie beschikken waarbij het past dat ik deze ook niet met een meerdere, aan wie ik tot mededeling verplicht ben, kan delen?

Spelletjes
We kunnen een ‘achterkant van het gelijk’ gaan spelen om direct te ervaren dat met het afleggen van een eed of belofte niet direct alle ethische vraagstukken zijn opgelost. Het lijkt er op dat de spanningen die dergelijke vraagstukken met zich mee brengen ‘gewoon bij het leven horen’. Bij ‘de spelletjes’ die we dagelijks spelen. Veel gebeurtenissen vormen nieuws juist omdat er ergens (net) over de schreef is gegaan. Een psychiater schreef: “Ze spelen een spel. Ze spelen het spel dat ze geen spel spelen. Als je niet mee doet word je verstoten. Als je wel mee doet, dan word je gek”.

Integer en / of loyaal?
Als je op de toppunten van je integriteit afgaat moet je misschien wel accepteren dat je wordt verstoten. Maar dan ben je tenminste wel integer. Het kan ook zijn dat je beslist in ieder geval je aan de groepsregels te houden. Dan wordt je misschien wel gek, maar dan ben je tenminste wel loyaal. Ben jij liever integer, of liever loyaal? Aan jou een enkele vraag ook. Heb jij wel eens een eed of belofte afgelegd? Heb je je er aan gehouden? Integer en /of loyaal?
Laat eens weten, …………

Link: de overheid en integriteit.

Volgende week: De Waarheid, deel 2: Een interview met een ‘integriteitsdeskundige’ .

Abonneren: www.telegraafsma.nl

Geplaatst in Telegraafsma | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #17: Het recht verzekerd?

Klik hier voor de opname op YouTube.

Met reden een wat langere tekst dan gebruikelijk, ……..: lees s.v.p. ‘tot aan de eieren’.

Martin van Rossum
We nemen je mee naar Den Haag. Voor een gesprek met Martin van Rossum.
In 2011 kreeg Martin kennis van de mogelijkheid dat ook zijn levensverzekering een ‘woekerpolis’ was. Verzekeraars zeggen liever ‘een beleggingsverzekering met mogelijk
wat gebreken’. Martin schafte het boek ‘Woekerpolis, hoe kom ik er vanaf?’ aan
en verdiepte zich in de materie. Zo zeer dat hij nu spreekt over zijn ‘woekerpolis-hobby’.

Crème De La Crème
En met resultaat, hij wist een aanzienlijke schadevergoeding voor de mankementen in zijn levensverzekering te bewerkstelligen. De materie en, voor hem als voormalige vakbondsman en belangenbehartiger in hart en nieren, het maatschappelijk belang bleef aan hem hangen. De verzekeraars, het klachteninstituut KiFiD en inmiddels ook rechters kunnen, en willen, niet meer om hem heen. Om zelf de zaken te leren begrijpen, maar ook om van de ‘wandelende data- en kennisbank’ te vernemen hoe het ook al weer in elkaar steekt.

Zonder de rechter
Martin van Rossum wordt, met een enkele ander, gezien als dé ADR-expert van Nederland. ADR staat voor Alternative Dispute Resolution. Een andere term hiervoor is buitengerechtelijke geschilbeslechting. Het is een laagdrempelige manier om geschillen tussen consumenten en bedrijven op te lossen. Het gaat om geschiloplossing buiten de rechter om. De consument hoeft dan, als het allemaal lukt, niet naar de rechter om zijn recht te halen.

Ook jouw belang
Dit gesprek met Martin wordt bewust praktisch geheel aan je getoond. Het kan best ingewikkeld overkomen wat er allemaal wordt gezegd. Maar je zal merken dat je misschien niet alles begrijpt, maar dat je wel meer dan een indruk van de omvang en de ernst van het gebeuren omtrent de ‘woekerpolissen’. We kunnen er niet om heen: het zal je raken.
Misschien heb je geen ‘woekerpolis’ (meer), de zelfde belangen en thema’s zijn aan
de orde bij de pensioenen.

Hoge Raad
De actualiteit is dat het Gerechtshof zogenaamde prejudiciële vragen heeft gesteld aan
de Hoge Raad. Martin vertelt hier, aan de hand van een zaak die hij behandelt, wat het belang van deze aan de Hoge Raad gestelde vragen zijn. Hoe dan ook: zeker ook voor jou van belang. Ook als je bij een verzekeraar werkt. Immers: ‘we agree to disagree’.

De Telegraafsma
Wil je blijvend op de hoogte worden gehouden, neem dan voor een bescheiden bijdrage een abonnement op De Telegraafsma (klik-link). Je ontvangt dan wekelijks een bericht over maatschappelijk relevante zaken met de achtergronden. Interactief. Je zal het merken als het tastbaar blijkt dat je handvatten aangereikt krijgt waarmee je, met een vooruitziende blik, voor jezelf kunt opkomen. Allemaal dankzij, mede, alles wat we ‘met de woekerpolis hebben geleerd en ervaren’. Kloven die worden gedicht ‘tussen menselijke leefwerelden en de werkelijkheid van de systeemwerelden’.

Een persoonlijke noot
De Telegraafsma is het communicatiemiddel van www.renegraafsma.nl. Doel is de mensen te informeren en te activeren, voor hun eigen belang en dat van hun naasten, over thema’s die – een beetje ingewikkeld gezegd – kunnen worden beschreven als kloven tussen het dagelijks leven van de mensen (de leefwerelden) en de werkelijkheid van voor de gewone mensen niet te bevatten systemen. Een Calimero-plaatje hoort daarbij.

Zo veel, ……
De ‘woekerpolisaffaire’ is daar een voorbeeld van. Helaas, slechts een voorbeeld. Bezie de huidige politieke situatie, het onderwijs, de gezondheidszorg, corona, …… enzovoort, het houdt niet op. Al die verschillende thema’s hebben evenwel gemeenschappelijke kenmerken.
Welke in de verhouding tussen de mensen en de systemen kunnen worden gezien.

Samen doen
Er zijn mensen die daar iets tegen willen doen. Martin van Rossum is daar meer dan een voorbeeld van. Ik zie hem als een voorbeeld en een leermeester. Grote woorden? Ik denk het niet. Je zal er misschien weinig direct mee aankunnen wat Martin allemaal vertelt. Maar alles wat makkelijk gedaan lijkt is vaak met heel veel moeite verworven. Pas als het uiterste is bereikt kan er wat veranderen. Dat is ‘het samen doen’.

Eieren bakken
Mijn voorstel is: laten we de krachten bundelen. Het leven delen. Verbindt je door je te abonneren op De Telegraafsma. Dan zul je nog veel meer Martin’s gaan leren kennen.
Ze zijn er. Dan kunnen we, met elkaar, eieren gaan bakken op de Mount Everest.

Klik hier voor de opname op YouTube.

Geplaatst in Beleggingsverzekeringen, Pensioen, Woekerpolissen | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #16: Zenden en ontvangen, bruggen bouwen

Vanaf 5 mei (2021) verschijnt De Telegraafsma wekelijks. Op de woensdag. Mogelijk gemaakt door de bijdrage van de donateurs. De lezers, luisteraars en kijkers zullen worden betrokken bij het behandelde onderwerp. Omdat men er interesse in heeft en belang bij heeft. De Telegraafsma is geen zendmast die niets terug hoort of ziet. Reacties zullen worden getoond en zo mogelijk tot een antwoord en vervolg leiden.

Actueel en in het belang van
Er wordt steeds aangehaakt op de actualiteit. Zoals bij de behandeling van de beleggingsverzekeringen die ook wel woekerpolissen worden genoemd.
De Telegraafsma levert daarmee een ondersteuning van het belang van
de lezer door de bruikbaarheid van de informatie. Bij het maken van keuzes en het handelen, het doen en (na-)laten.

Hoge Raad
De Hoge Raad heeft op dit moment de vragen in behandeling die door het
Gerechtshof Den Haag zijn gesteld inzake een procedure van de vereniging Woekerpolis.nl tegen de Nationale-Nederlanden. De antwoorden die op deze zogenaamde prejudiciële vragen zullen volgen zijn van groot belang voor praktisch alle lopende zaken die het herstel, door verzekeraars, van de schade op ‘woekerpolissen’ beogen.

Martin van Rossum

Martin van Rossum

De claimexpert Martin van Rossum heeft zich bij de Hoge Raad gemeld om zijn vragen en visie in te brengen. Op het oog lijkt de inbreng van Martin heel ingewikkeld. Nogal juridisch en technisch. Maar in essentie is de mening van Martin heel eenvoudig.
“Een kat in de zak, blijft een kat in de zak”.
Hoe ingewikkeld men de verhalen en procedures ook maakt.
De Telegraafsma zal verslag doen van de inspanningen van Martin en ook, uiteraard,
de meningen en visies van de verzekeraars laten horen en zien. Hoor en wederhoor.

Belangenbehartiging
De belangen van de lezer staan voorop. Er wordt niet alleen gedacht in problemen, er is ook altijd een richtingaanwijzer aanwezig naar oplossingen. Zo kan er, door en voor ondernemers, advies bij de beleggingsverzekeringen en pensioenen worden gevonden middels het ondernemersplatform adFidem. De meldpunten bieden een weg aan consumenten.

Abonneren
Het is tegenwoordig een populair gezegde: er moet tegenmacht komen tegenover de macht. Met De Telegraafsma wordt er bij voorkeur niet gesproken in termen zoals ‘de strijd aangaan’. Het met elkaar in gesprek gaan, dat is het uitgangspunt. Vorm samen bruggen over de vele kloven de er schijnbaar zijn. Ondersteun het bouwen van bruggen om het leven te delen met een bescheiden bijdrage van € 17,08 door u te abonneren.

Abonneren Telegraafsma



Geplaatst in Beleggingsverzekeringen, Telegraafsma | Getagged , | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #15: Indirecte transparantie en toezichtsvertrouwelijkheid

Gesproken bij een AM-Webinar over provisietransparantie.
(Assurantie Magazine).

Waarin een item met de minister van Financiën Wobke Hoekstra.

Geplaatst in Transparantie | Getagged | Een reactie plaatsen

Telegraafsma#14: gezocht ……… zakenpartners

Gezocht: zakenpartners: investering € 17,08

De belangrijkste oorzaken van misstanden in de financiële dienstverlening zijn bekend.
De indirecte transparantie en de toezichtsvertrouwelijkheid.

(Klik hier:)
Meld je aan op één van de meldpunten en maak samen het verschil.

(‘Bene agere et nil timere’)
(Doe het goede en vrees niet)

Geplaatst in Zakenpartners | Getagged | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #13: a.s.r.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is frozen-bubble-1943224_1920-1024x683.jpg
Transparant?

Al sinds jaren speelt de ‘woekerpolisaffaire’. Levensverzekeringen met verborgen premies en kosten. Stichtingen en organisaties zetten zich in om daar compensatie voor te verkrijgen.

Dat valt niet mee. De procedures zijn langdurig en ingewikkeld. Recent heeft de Consumentenbond een schikking weten te treffen met de verzekeraar Allianz.
De grondslagen daarvoor komen mede voort uit een aan deze zijde ontwikkelde methodiek.
Ook met andere verzekeraars zijn soortgelijke schikkingen getroffen.

Met weer nieuwe inzichten heeft deze methodiek zich verder ontwikkeld.
Dat biedt nieuwe kansen.

U kunt zich aanmelden bij het Meldpunt Levensverzekeringen (https://renegraafsma.nl/meldpunt-levensverzekeringen/),
tegen een bescheiden bijdrage.
Wij nemen dan contact met u op om de mogelijkheden te delen.

Heeft u een levensverzekering bij de ASR dan neemt u deel in een specifieke procedure om meer transparantie over de premies en de kosten te verkrijgen.

Geplaatst in Levensverzekeringen | Getagged | Een reactie plaatsen

Telegraafsma #12: Tijd voor Transparantie

Dit is de tekst van het burgerinitiatief dat op 29 0ktober 2020 is ingediend
bij de Tweede Kamer:

Burgerinitiatief: Transparante jaaroverzichten Kapitaalverzekeringen (link)

Wij

  • Consumentenbond;
  • Consumentenbond Claimservice;
  • ConsumentenClaim;
  • Vereniging Woekerpolis.nl;
  • Stichting Woekerpolisproces;
  • Consumenten met een kapitaalverzekering.

constateren

  • Dat op kapitaalverzekeringen kosten worden ingehouden waarover consumenten niet zijn geïnformeerd (zogenaamde verborgen kosten) en dat voor consumenten niet duidelijk is hoe hoog deze kosten zijn;
  • Dat de jaarlijkse overzichten (zogenaamde De Ruiter overzichten) onvolledig zijn en niet alle kosten vermelden. Zo ontbreken bijvoorbeeld fondsbeheerkosten als binnen de verzekering wordt belegd in een beleggingsfonds;
  • Dat voor consumenten met een kapitaalverzekering niet transparant is wat de totale kosten van het product zijn en dus hoeveel kosten en inhoudingen gedurende de gehele looptijd aan de verzekering worden onttrokken;
  • Dat voor consumenten met een kapitaalverzekering niet transparant is hoeveel hun bemiddelaar in totaal heeft verdiend bij verkoop van de kapitaalverzekering (afsluitprovisie) en gedurende de looptijd van de verzekering (doorlopende provisie). Met name de hoogte van de afsluitprovisie en de financieringskosten van de afsluitprovisie zijn bij de consument niet bekend, onder andere omdat deze kosten in de meeste gevallen zijn ingehouden in de jaren vóór de invoering van de zogenaamde De Ruiter overzichten.

en verzoeken

  • Verzekeraars te verplichten om consumenten op verzoek een gestandaardiseerd overzicht met betrekking tot hun kapitaalverzekering te verstrekken. Hierop dient de gedurende de gehele looptijd van de verzekering betaalde premie te worden vermeld en er dient naar soort een uitsplitsing te worden gegeven van alle kosten en inhoudingen, waaronder fondsbeheerkosten, die gedurende de gehele looptijd aan de verzekering zijn onttrokken. Het totaal van de aan de bemiddelaar uitgekeerde bedragen dient daarbij apart te worden vermeld;
  • Verzekeraars te verplichten om aan consumenten met een kapitaalverzekering jaarlijks een aangepast, uitgebreider gestandaardiseerd overzicht over het afgelopen jaar te verstrekken. Hierop dienen naast de betaalde premie alle kosten en inhoudingen, waaronder fondsbeheerkosten en aan de bemiddelaar uitgekeerde bedragen, te worden vermeld. Verder dienen op het overzicht van alle bedragen ook de cumulatieve bedragen vanaf de ingangsdatum van de verzekering te worden vermeld. Op die manier wordt duidelijk wat er gedurende de gehele looptijd in totaal voor de verzekering is betaald en wat de totale kosten en inhoudingen zijn;
  • Hiervoor artikel 73 Besluit Gedragstoezicht financiële ondernemingen Wft aan te passen en uit te breiden.

Om je aan te melden: www.tijdvoortransparantie.nl

Bron: ConsumentenClaim

Geplaatst in Transparantie | Getagged | Een reactie plaatsen