Telegraafsma #41: Help 1708. De onderste stenen boven.

(Alexander Milov)

‘De kloof’
Een vast thema van de Telegraafsma is de kloof tussen de systeem- en leefwerelden.
En de verwachtingen dat deze kloven wel of niet kunnen worden overbrugd.

We geven nog maar weer eens de, praktisch standaard geworden, voorbeelden (zelfs een oorlog moet zich er voor behoeden niet ‘gewoon te raken’ en de aandacht te zien verliezen):
de toeslagenaffaire, je zou maar als schuldenaar achtervolgt blijven worden en met overmacht het recht ontnomen zijn je eigen kind te mogen zien;
Groningen, je zou maar op jouw morele plichten worden aangesproken om het land in tijden van nood van gas te moeten voorzien terwijl de scheuren in de muren jouw verhaal vertellen;
woekerpolissen, je zou maar niet geïnformeerd zijn over de echte kosten en het moeten aanzien dat een klachteninstituut er decenniajaren over doet daar een oordeel over te vellen;
pensioenen, je zou maar moeten aanzien dat ook hier de kosten niet transparant zijn en dat het, het is niet anders, feitelijk uitgestelde salaris je (al dan niet met indirect kosten) kan worden ontnomen;
toezichthouders, je zou maar vertrouwen hebben in de wetshandhavers die er op moeten toezien dat de integriteit is gewaarborgd terwijl de organisaties de voor- en achterdeur kunnen sluiten met spaghetti-woorden als ‘indirecte-transparantie’ en ‘toezichtsvertrouwelijkheid’;
de waarde van een leven, je zou maar een kind van 16 jaar aangesproken zien worden op het zelf afscheid nemen van het leven, als conclusie zonder dat er ook maar enig onderzoek naar het gebeuren heeft plaatsgevonden en er door de overheid een onderhandeling wordt gestart om -bij gebleken tegendeel- er ‘in de rapporten dan maar een ongeval van te maken’;
rechtsstatelijkheid: je zou maar in een land wonen waar een Grondwet van toepassing behoort te zijn. Mensenrechtenverdragen, zoals het Internationale Verdrag van de Rechten van het Kind, van kracht zijn en er machtige volwassenen zich manifesteren bij wie het kind in zich zelf verstomd is geraakt. Waarmee de Grondrechten en Verdragen er niet meer toe lijken te doen.
Enzovoort.

Macht en tegenmacht
De systemen verdrukken de mens, het is van ‘zij zijn groot’ en ‘ik ben klein’. Het behoeft geen betoog: als alle mensen zich zouden verenigen dan hebben de systemen het nakijken. Maar ja, de zwijgspiralen doen hun werk: de individuele angst overheerst, wat heel begrijpelijk is als je niet ziet dat er zelfs maar een paar mensen met je meedenken en meevoelen.

Moreel?
De systemen zijn, vaak, in handen van de ‘amorelen’. En het zijn juist de amorelen die als eersten een beroep doen op het voorrecht moreel gekwetst te zijn.

Onderste stenen
Tot het moment dat ‘projecten van waarheidsvinding’ die de systemen de baas kunnen zijn niet meer kunnen worden tegengehouden. Wanneer de waarheid toch de onderste stenen doet boven komen. Wanneer het geen verschil meer maakt voor het zichtbaar worden van de feiten omdat er op een gegeven moment geen individueel én collectief voordeel meer is te behalen met het blijven liegen.

Onder water
In boosheid, uit frustratie, uit onmacht kan je je tegen systemen verzetten. Door te gaan strijden, met demonstraties, publicaties, procedures bij rechtbanken, enzovoort. Je kan ook een aanvullende methode kiezen: je gaat ‘onder water’. Je gaat geen deel uitmaken van het systeem, maar je gaat er wel in op. Om te horen, te zien, voorlopig te zwijgen, te ruiken en te voelen. Je neemt van binnenuit waar en verzamelt de informatie, daar onder water. Hoe dieper je kan gaan, hoe meer je kunt waarnemen. Je gaat tot de bodem, zo diep dat de druk zo groot wordt dat de ademnood ondragelijk is en het bloed je ogen in wordt geperst en je op de tast verder moet, de modder in.

Samen
Maar dan heb je ook wat: feiten die niet meer ontkent of genegeerd kunnen worden. Waarmee het leven weer gedeeld kan worden. Waarmee een nieuwe meerderheid zal ontstaan. Waarmee de verdrongen kinderen in de mensen weer tot leven komen. Waarmee het weer een voordeel is om samen te zijn en het leven te blijven delen.

deonderstesteenboven.nl
De komende dagen en weken zullen er projecten worden opgestart (op www.deonderstesteenboven.nl) om de gevonden onderste stenen met elkaar te delen en aan elkaar te laten zien. Om de onderste stenen van hand tot hand te laten gaan. Het is bijna 1708, laten we elkaar helpen. In al die gevallen waarbij de systemen de baas lijken te zijn geworden, maar die het niet gaan volhouden om te blijven liegen. Laten we degenen die zich zelf niet meer kunnen verdedigen een stem geven. Samen.
Help s.v.p. om samen door te kunnen gaan.

Dit bericht is geplaatst in Dascha, De Kloof, Het Leven Delen, Rechtsstaat met de tags , , , . Bookmark de permalink.

1 Reactie naar Telegraafsma #41: Help 1708. De onderste stenen boven.

  1. Manda Hoes schreef:

    Helemaalmee eens….de onderste steen moet boven komen….zet hem op!!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.